Bescheiden ambities

Met een beetje overdrijving mag hij misschien best wel eens een keer de Koning van Limburg worden genoemd. Hij is een voetbalhoogleraar die zonder ophef het Limburgse voetbal voortdurend in de schijnwerpers plaatst. Al jaren heeft hij zich een man met een duidelijke visie getoond. Eerst bij de jeugd van VVV, toen bij MVV en nu al enkele jaren bij Roda JC. Om eretitels vraagt hij nooit, als hij maar zo af en toe een schouderklopje krijgt dan is het Sef verder wel goed.

Maar denk niet dat Sef Vergoossen, ooit speler bij de amateurkampioen Rios '31, een goedaardige, zelfs wat sullige man is. Integendeel, wie hem heeft leren kennen weet dat hij streng is en zowaar heel hard kan zijn voor zijn spelers. Wat hem vooral onderscheidt van menig andere voetbaltrainer, is zijn eenvoud. Vergoossen schreeuwt niet van de daken hoe voetbal gespeeld dient te worden en zeker niet hoe goed hij wel als trainer is.

Eens in zijn landelijke woning in Aalbeek heb ik hem zowaar horen vloeken. Het was tijdens een urenlang onderhoud dat tot laat in de avond duurde. Zijn vrouw José had vlaai bij de koffie geserveerd en trok vervolgens een pils van Limburgse makelij uit de koelkast. Vergoossen was nog trainer van het toen nog ambitieuze en vrij succesvolle MVV. Kinderen moeten vreugde aan het voetbal beleven, filosofeerde hij, voetbal is een spel. Wie de jeugd al vroeg systemen leert, zei Vergoossen, beseft niet wat en wie hij kapot maakt. En hij besloot de zin met een hartgrondige vloek, die door de kleine woning denderde. Sef was even wereldverbeteraar.

Buiten op het erf liepen een paar poezen, veel geitjes en nog wat beestenspul. Toen Sef me 's middags ontving, wees hij op zijn dierenpark. Hij leek weemoedig te worden. Hij keek om zich heen en zei met zachte stem dat het hem hier erg goed beviel. De natuur was zo mooi in Limburg, hier wilde hij nooit meer weg.

Het was in de periode dat nota bene Ajax bij hem aanklopte. Of Vergoossen niet directeur opleidingen wilde worden bij de grote club uit Amsterdam. De Limburger is nooit naar de grote stad gegaan. Amsterdammer Adriaanse paste beter bij Ajax, wist Vergoossen vaak de bescheidenheid zelve. Ik denk niet dat Sef er ooit spijt van heeft gehad van zijn besluit om niet naar Amsterdam te gaan. Aan een kleine club bouwen, temidden van ambitieuze mannen die zijn buren konden zijn, dat bevalt hem beter. Vooral geen mannen met grootstedelijke arrogantie over de werkvloer.

Een Nederlandse topclub van de Roda Juliana Combinatie maken, dat zou toch heel mooi zijn. In het nieuwe stadion zou de club van Vergoossen misschien wel voor een bescheiden Europees succesje kunnen zorgen. Mogelijk dat hij dan eens tot de `Koning van Limburg' kan worden gekroond. Maar misschien is hij dan wel zo koppig om dat te weigeren en het verkiezingscomité nadrukkelijk te wijzen op de successen van een andere Limburgse trainer, Wiel Coerver.

Deze inmiddels bijna bejaarde professor van het kap- en draaicollege, staat gezien zijn successen bij onder meer NEC, Feyenoord en Sparta en zijn overal ter wereld veel gepraktiseerde oefenstof, inderdaad in nog hoger aanzien. Maar mag Sef Vergoossen dan de prins van Limburg worden genoemd, de prins van het voetbal wel te verstaan en niet van het carnaval. Want voor een carnavalsfeest lijkt Vergoossen allerminst het juiste type.

    • Guus van Holland