SIMON NABATOV

Hij studeerde bij Ivo Pogorelich en Michail Pletnev op het conservatorium in Moskou, woonde tien jaar in New York en huist sinds 1990 in Keulen. In Nederland raakte hij vooral bekend door het vierluik Portrait of Simon Nabatov, dat vorig jaar in het BIMhuis werd vertoond. Daarbij maakte hij zonder ijdeltuiterij duidelijk dat hij als jazzpianist slechts twee `leeuwen' hoefde te vrezen: wijlen Art Tatum en de inmiddels bejaarde Cecil Taylor. Vlak voor het tweede concert in deze serie legde Simon Nabatov de fraaie cd Sneak Preview vast, met bassist Mark Helias en drummer Tom Rainey.

Dit tandem speelt al jaren met hem samen en dat is te merken want hoewel Nabatovs composities nogal complex zijn, komen ze heel helder over. Tom Rainey is een drummer met grote oren en weinig decibellen, en ook Helias schroomt niet voor stilte, bijvoorbeeld als Nabatov even uit `spazieren' gaat. Het resultaat is trio-muziek van hoog niveau met `gezellige' titels als `Let's go Baby' en grote contrasten in sfeer en dynamiek. De pianist noemt dit zelf een typisch `Russisch' element van zijn stijl. Het bijzondere van Simon Nabatov steekt niet in zijn grote techniek maar in zijn uitzonderlijke talent om het verschil tussen jazz en klassieke muziek volkomen irrelevant te maken. Deze mooi opgenomen is meer dan waar je anno 2000 op rekent.

Simon Nabatov Trio: Sneak Preview (Hatology 548). Distr. Harmonia Mundi Nandi.