Mijn Kroatische hulp

Onze nieuwe hulp in de huishouding, Merima, die uit Bosnië komt, wordt volgende week zestig. Niemand mag weten dat ze zwart werkt, dus dat voorstellen moet even over: Adila, onze Kroatische hulp, wordt zestig. Daarom slaat ze een weekje over. Kan ik eindelijk de krant laten liggen.

Toen ze voor het eerst kwam, bleef ik thuis om alles te wijzen: hier de stofzuiger, daar de dweil en ginds de flessen met Andy en Jif.

Adila wilde geen koffie, ze ging direct aan de slag. Na tien minuten kwam ze vragen waar de schaar was, daar bedoelde ze het trapje mee. Ik heb nooit eerder een hulp zo fanatiek met dat trapje in de weer gezien. Het ging naar elke verdieping mee onder de arm. Ik vond dat geen leuk gezicht voor een mevrouw van die leeftijd.

Ze kwam me roepen. Moesten de ramen ook? Nee, die hoeven niet, zei ik haastig. Die doe ik altijd zelf. Ze bekeek me wantrouwend, maar hoe kon ik haar anders van dat trapje afhouden.

Een week later had ze het huis voor zich alleen. Ik liet een briefje voor haar achter. Neem alsjeblieft niet het trapje mee naar boven, Adila, schreef ik op dat briefje. Ik heb daar de kasten zelf al gedaan. En nu maar hopen dat ze me niet ging controleren.

Bij mijn thuiskomst vond ik een briefje terug. Hola, stond erop. En: Ales is schoon. De groeten aan Adila. Daar was ik wel trots op, op die correcte dubbele oo. U moest eens weten hoeveel nieuwkomers dat fout schrijven.

Ons huis blonk. Alleen, waar was de krant? De Volkskrant van die ochtend die ik zeker weten op de keukentafel had achtergelaten. Ik kon hem nergens vinden. Adila had hem toch niet weggegooid?

Ik keek in de vuilcontainer en vond daar een vergeelde prop van een krant uit 1994. Waar kwam die nu weer vandaan? Ik zocht overal, maar de Volkskrant was nergens te bekennen. Misschien had Adila hem meegenomen. Dat zouden mijn huisgenoten niet leuk vinden.

Drie dagen later vond ik hem. Hij was de keuken niet uitgeweest. Hij lag bovenop de keukenkastjes. Links stak-ie een beetje uit over de rand, vandaar.

Nu verstop ik de krant als Adila komt. Want verder zijn we echt heel blij met haar.

    • Elizabeth Termeer