Dit is niet Odysseus!

Men kan van alles aanmerken op de moderne beschaving – indien dat woord nog van toepassing is. Maar men kan niet zeggen dat er geen mensen zijn die hun best doen. Veel van de mensen die tegenwoordig hun best doen, zijn actief in de digitale sector. Sommige van de mensen die hun best doen, zijn actief aan de universiteit. Wanneer deze partijen de handen ineen slaan, kan er van alles gebeuren. Dan kan er bijvoorbeeld een multimediaal computerspelletje over de Homerische held Odysseus ontstaan. Zulks is gebeurd, en het resultaat – een cd-rom en een boekje met begeleidende teksten onder de overkoepelende titel Odyssee: de zoektocht naar Odysseus – is thans te koop.

Dit spel is om velerlei redenen curieus, tot nadenken stemmend en misschien wel grappig – of verontrustend, afhankelijk van de wijze waarop men de wereld beschouwt. Alvorens mij te verliezen in de technische aspecten van dit in Frankrijk ontwikkelde product (een Pentium II met 300Mz, 350Mb schijfruimte, 3D videokaart en geluidsboxen volstaat) wil ik wijzen op de opwindende gedachten die opborrelen bij de melange van megabytes en het epos uit de Griekse oudheid. Het spel moet, zou je zeggen, de vrucht zijn van de paring tussen de high-tech sector die hunkert naar relevante inhoud en de oudste der humaniora die hunkert naar een plaatsje onder de digitale zon.

Wie Odyssee, de zoektocht naar Odysseus en het bijbehorende boekje openslaat, heeft kortom de hoop dat hij het beste van twee werelden krijgt. Het goede nieuws is dat het geluid van dit spel zeer overtuigend klinkt. Vooral de sequenties op het vasteland zijn buitengewoon mediterraan getoonzet, met krekels en zacht fluisterend olijvenlover.

De figuurtjes en de onvermijdelijke monsters van dit spel wekken minder enthousiasme. Ze zijn driedimensionaal genoeg, maar lijken verdacht veel op de figuurtjes en monsters uit computerspelletjes die in de verre toekomst op buitenaardse zonnestelsels spelen. En eerlijk gezegd lijken ze ook op de figuurtjes en monsters uit computerspelletjes die in de huidige tijd spelen.

De grootste teleurstelling is echter dat Odyssee: de zoektocht naar Odysseus helemaal niet over de Odyssee of over Odysseus gaat! Hoofdpersoon is de verzonnen held Heritias, die geheel verzonnen avonturen beleeft. Toegegeven, hij is daarbij blijkbaar op zoek naar de hoofdpersoon uit het epos. En oké, hij wordt daarbij voor de voeten gelopen door monsters waarvan sommige luisteren naar de naam Lotuseters (de Lotofagen uit Odyssee boek ix), of Cyclopen (ook uit boek ix) dan wel Laistrygonen (de reuzen uit boek x). Maar de quintessens blijft toch dat men met muis en toetsenbord iemand bestuurt die niet Odysseus is!

Een bijkomend probleem is dat de Franse scribent van het bijbehorende boekje, Jocelyn Trydémy, geen duidelijk beeld lijkt te hebben van de Homerische chronologie (gaat het nu om de archaïsche tijd of de bronstijd?). Het helpt daarbij niet dat de vertaler, Dr. Pim Verhoeven, rept van `het bronzen tijdperk'. In het algemeen mag men hopen dat deze vakdidacticus klassieke talen aan de Rijksuniversiteit Leiden zijn Grieks en Latijn beter beheerst dan het Nederlands. En het gekke is dat temidden van de namaakmonsters en de kromme teksten, de afgedrukte citaten uit de Odyssee-vertaling van Imme Dros ook niet meer volledig overtuigen, alsof ze ontheemd zijn in een avontuur waar ze niet bij willen horen.

Odyssee: De zoektocht naar Odysseus. Uitg. Homesoft/Cryo Interactive. Voor Windows 95 , Pentium 2 300 Mh, 24x cd-rom, 3D videokaart, 350 Mb schijfruimte beschikbaar. Prijs 80 gulden.