Metro-ritje

Jan Gunning en Anjo Brombacher gaan er, in hun commentaar op mijn stukje `Een ritje met de metro' (Achterpagina, 4 augustus), van uit dat ik (passief) toeschouwer ben geweest.

Ik was er zelf niet bij. Het verhaal werd door mij opgetekend uit de mond van degene die naast het slachtoffer zat. Deze vrouw zag niet werkeloos toe maar kwam tussenbeide. Een initiatief dat hier niet voldoende bleek, de geweldspiraal te doorbreken.

Dat mijn beschrijving van dit ernstig incident, in een doorgaans inderdaad rustige metro-ambiance, overkomt als stemmingmakerij lag nooit in de bedoeling. Dat spijt mij oprecht maar vormde, ook achteraf, geen reden om de manier waarop het gebeurde anders onder woorden te brengen.

    • Cor van der Wijk