Arbeid en zorg

Een keuze voor kinderen is niet te vergelijken met de keuze voor het doen van vrijwilligerswerk of het oppakken van een studie, hoewel N. van der Noordt het tegendeel beweert (Brieven, 5 augustus).

Het opvoeden van een kind is een verantwoordelijkheid die veel verder gaat dan die voor een toevallige hobby. Een kind is een `mens in wording', waarbij de opvoeding voor een groot deel bepaalt in welke mate het kind er later in slaagt te functioneren als een weldenkend, verantwoordelijk persoon. Het enkele feit dat het kind zelf mens is betekent dat het daarom moreel recht heeft op een aandachtige en liefdevolle opvoeding. Dit gaat nu niet op voor tennisclubs en bridgeverenigingen.

De opvoeding is een proces dat fulltime doorgaat over een periode van zo'n 16 jaar. Met parttime werk, een efficiënte taakverdeling tussen partners en externe kinderopvang valt een hoop op te lossen, maar het betekent uiteraard een aanslag op de flexibiliteit ten aanzien van andere activiteiten. Overwerken, of een keertje extra invallen gaat niet meer zo makkelijk. Ook zijn ouders vaker gedwongen extra (zorg)verlof op te nemen bij ziekte van het kind. In die zin zou je inderdaad, zoals Van der Noordt doet, kunnen stellen dat mensen met kinderen `heel veel geld kosten'.

Wellicht is het dan een troost om te weten dat de kinderen van nu over zo'n 20 jaar voor de werknemers van nu, ook voor diegenen die bewust geen kinderen hebben genomen, de pensioenpremies gaan betalen.

    • Hartger Wassink