Nufs wraak

Wulps deinde zij over Boulevard Saint Germain des Prés en ik sjokte beladen met bij Chanel, YSL en Dior aangeschafte spullen bokkig achter haar aan. Nuf straalde en ik zuchtte. Eigen schuld, dikke bult: ,,You wrote me up as a thirtysomething bimbo, so I thought we'd go to Paris and I'll show you what it takes to be one.''

Maar mijn parkieten, wierp ik tegen, de tuin en mijn bloeiende hartelapjes en de jonge knoflookpadjes en...

,,Stop whining sweetie, it's all arranged. I even got Thalys tickets, first class of course.''

Ja maar...

,,Yes, we do have a place to stay. Last week I phoned the Writer's Union and told some bitchy hotshot I'm your fiancee and that you're a heartbreakingly poor artist working on his second book, a novel about a young urban lady and a perverted old peasant. And that you really, really needed a break.''

Maar ik kan en ik wil helegaar geen roman...

,,Shut up and listen. In the end I, ahm... we got three nights in that romantic appartment you told me about in the Institut Néerlandais. For free! With compliments from the Dutch taxpayer. Do you have a problem with that, darling?''

Tijdens de hogesnelheidsreis herlas ik E.M. Forsters bundel Aspects of the Novel terwijl Nuf een dozijn verse damesbladen doorbladerde en bij tijd en wijle verrukte kreetjes slaakte. Mooie boel, dacht ik toen zij na Brussel in slaap sukkelde, ongewenst verloofd en een hedendaagse Lady Chatterley's Lover moeten bakken bovendien. Natuurlijk zat zij er niet mee: ,,Cheer up Pee-wai, don't look so morose, you should be glad I didn't borrow a convertible.''

Elke stad stinkt naar uitlaatgassen maar ik had niet verwacht dat mondaine modezaken ook afgrijselijk rieken. In de boetiek van Jil Sander, waar Nuf voor een duizelingwekkend bedrag een knalrood niemendalletje verwierf, viel ik bijna flauw door de bedwelmende drieëenheid klimaatbeheersing, discodreun en parfum. Zij genoot, ik legde net niet het loodje. Op medelijden hoefde ik niet te rekenen: ,,Being a bimbo is hard work, sweetheart.''

In de zaak van Jean-Paul Gaultier trok ik na een kwartier wit weg, godlof kreeg ik van een bekoorlijke gedienstige een glas Perrier en een knipoog. En een uur later bij Kenzo een lauwe espresso zonder. Nog een geluk dat de metro volgens Nuf `fucking filthy and windy' is, dus klonk het vijf keer per dag `Let's grab a cab'.

Om haar te plezieren had ik me passend gekleed. Zwart T-shirt (nieuw), stevige zwartleren stappers (gepoetst), zwarte sokken (nieuw), dito pantalon (met vouw), dito getint colbert (gestoomd). ,,You really look cool, honey'', kirde zij, ,,I love it.'' Ik zwol. Maar beging de stommiteit haar het geborduurde labeltje van Frans Molenaar aan de binnenkant van het colbertje te tonen en trots te vertellen dat ik het voor tien gulden had gekocht bij het Leger des Heils.

,,Holy shit, you stupid dickhead, somebody died in that fucking jacket! Take it off, right now!''

Je kunt mij de bout hachelen en daarna m'n rug op, bromde ik, de een zijn dood is de ander z'n...

,,Knock it off moron, I'll buy you an Armani suit tout de suite. I may be an ignorant bimbo, but you're a friggin' undertaker for sure.''

's Avonds lagen we al vroeg verstrengeld in bed, luisterden naar de grommende metro, nipten champagne en gniffelden om de bijdragen in het gastenboek. ,,A regular who is who in Holland'', grinnikte Nuf. En fluisterde even later:

,,I don't want to know what you did here before and with whom, okay?''

Bij wijze van antwoord nam ik haar in de houdgreep. Vlak voor ze met haar verloofde neus in mijn oksel in slaap viel, mompelde ze: ,,You smell nice... fuck Armani... fuck Guerlain, Lancôme, Versace, Thierry Mugler, Daniel Hechter, Hugo Boss, Helena Rubinstein, l'Oréal, Calvin Klein, Helmut Lang, Gucci...''

Ik genoot van het exotische gebed, streelde haar rug en peinsde over mijn roman. Nufs wraak leek een goede titel of iets vileins als Dood aan de neuroten, misschien Het ontheemde hart? Of toch De paradijselijke staat?

,,Rise and shine sweetie. Come on, I'm gonna take a shower while you get that typical Frog breakfast you promised, remember? Off you go and don't forget to bring some of that delicious low fat yogurt.''

Voor de zoveelste keer kuierde ik Rue de Lille uit, sloeg linksaf, stak over naar de bakker en keerde terug via het pleintje. Bij de supermarché kocht ik twee kuipjes damesyoghurt, twee soorten kaas, potje frambozenjam, halfje halfvolle melk en een kilo kersen. De dagportier glimlachte in de spiegel toen hij op de knop duwde die de poort opent, ik grijnsde en liep de hal in. Precies op tijd drukte hij de knop in van de deur naar de binnenplaats.

Het appartementje stond vol waterdamp en Nuf bleek onthand: ,,This place really sucks, they don't even have a hairdryer!''

Ik opende het raam, smeet de boodschappen op het bed, riep dat het instituut geen hotel is en maakte dat ik wegkwam. Nam de antieke lift naar de tweede etage en zette de ketel op voor thee. Rooibos leek passend: le goût plein et doux. In de keukenkastjes vond ik kopjes en lepeltjes, borden en bestek en, op aanwijzingen van de werkster, een theepot en een heus dienblad.

Nuf stond op een handdoektulband na naakt voor de spiegel. Een bedwelmende bloem met dubbele kersen over beide oorschelpen. ,,What's up sweetie?''

Heb je ooit Rooibos gedronken?

,,I don't think so, why?''

Terwijl ze Frog-yoghurt lepelde en croissants knabbelde vertelde ik over het rooien van bos, de tactiek van de verschroeide aarde, roeien door ruiten en de noodzaak bruggen achter je te verbranden.

,,In other words you hate to be engaged-to-be-married. Big deal darling, I made it up to get us here. And yes, I love Roei-boss.''

    • Peter Yvon de Vries