LERAREN

Er wordt de laatste tijd opvallend vaak over het Amerikaanse onderwijs geschreven (zie bijvoorbeeld `Graaien in het Bama-model', W&O, 8 juli). De Verenigde Staten als het grote voorbeeld: het heeft wellicht te maken met de harde dollar en hun voorsprong in de New Economy. Uit al die stukken blijkt één ding overduidelijk: onderwijs kan in de Verenigde Staten een heel stimulerende aangelegenheid zijn. Vorig jaar had ik drie Amerikaanse jongens te logeren, twee van 16 en een van 17 jaar. Na hun eindexamen wilden zij Engels of Geschiedenis gaan studeren. Ik vroeg of zij later misschien ook wilden gaan lesgeven (de vraag die hier in Nederland ook altijd – op wat meewarige toon – gesteld wordt als een scholier zegt een taal te willen gaan studeren). Tot mijn verbazing zeiden zij alledrie volmondig `ja'.

In Nederland ken ik niemand die het onderwijs in wil. Mijn kinderen niet (14, 16 en 18, op twee verschillende middelbare scholen) en ook hun vrienden niet. En wat nog erger is, geen van hen vindt het leuk op school. Er zijn toch wel leuke leraren, vraag ik hen, die plezier in hun vak overbrengen? Mijn oudste dochter had een aantal jaar geleden een Engelse leraar die bij haar de liefde voor de taal deed groeien, maar die haar een studie Engels stevig uit het hoofd trachtte te praten (je wilt toch geen les gaan geven!? Doe er dan iets van management bij!). De jongste, die op een Dalton scholengemeenschap zit, heeft eigenlijk nog maar één leraar die nog wel eens klassikaal een verhaal vertelt. Verder werkt zij op school zelf de leerstof voor de (vele!) vakken door aan de hand van een studiewijzer. Doodsaai. De middelste zit in de vierde en dus in studiehuis en tweede fase. Ook hij krijgt nauwelijks meer klassikaal les. De natuurkundeleraar doceert nog wel en leuk. Is het toeval dat een flink aantal kinderen natuurkunde wil gaan studeren? In Nederland bestaat een groot lerarentekort. Zouden in de toekomst door het studiehuis meer enthousiastelingen voor het onderwijs te porren zijn?

Wie laat in dit systeem de vonk nog overspringen – voor welk vak dan ook? Welke bevlogen leraar heeft nu en straks nog wél zin in deze klus? Of dacht de overheid in deze verzakelijkte maatschappij met het studiehuis het lerarentekort juist op te heffen? Leerling-begeleiding lijkt wel wat op loopbaan-begeleiding. Roosters en studiewijzers maken is net zoiets als logistiek. We maken er een afstudeerrichting van op de HEAO, een lease-auto erbij en klaar zijn we!

    • Maydo van Marwijk Kooy Warnsveld