'Ik ga niet in mijn eentje aan tafel zitten'

Aan tafel wordt gegeten, geruzied of gezwegen.

Een serie over Hollandse zeden en gewoonten.

Kolonel Verbeeten eet tomatensoep en nasi. Alleen.

Kolonel Nout Verbeeten (50), chef kabinet van de bevelhebber van de luchtmacht, woont sinds zijn scheiding, twee jaar geleden, alleen in een drive-in-huis in Wassenaar. Zijn ex-vrouw en zijn twee kinderen - een zoon van 10 en een dochter van 9 - wonen in Noorwegen.

'Ik ben traditioneel, van huis uit. Ik hou van het borreluur. Vroeger, bij mijn ouders, borrelden we in ieder geval altijd op zaterdagavond. Naarmate de jaren vorderden, deden we het steeds vaker. Op het laatst iedere dag. Die traditie heb ik volgehouden. Mijn broer en mijn twee zusjes ook, bij hen is er altijd wel iets onder de kurk.

'Ik kom 's avonds thuis, ik trek mijn uniform uit, ga onder de douche en neem een jonge. Stukje Franse kaas erbij, wat Ardenner paté, of zoals vandaag een toastje met makreel, een augurkje en een stipje tomatenketchup. Als mijn kinderen hier lo geren, neem ik ze op zaterdagochtend mee naar de winkel en dan mogen zij uitkiezen. Zij nemen altijd typisch Hollandse dingen. Een bitterbal, een haring, een loempiaatje. Het borreluur is een moment van bezinning. En het is de prelude van het grote werk dat daarna komt: de hoofdmaaltijd.

'Ook nu ik alleen ben, kook ik iedere dag. Die discipline heb ik mezelf bij gebracht om niet naar de ratsmodee te gaan. Regelmaat is goed voor een mens. Ik kook graag. En ik eet ook graag. Natuurlijk eet ik ook weleens kant-

en-klaarmaaltijden. Soms vragen mijn medewerkers weleens wat ik vanavond ga eten en dan zeg ik: vandaag is het

14 juni, ik eet vanavond uvd 14 juni. Uiterste verkoopdatum.

'Maar als het even kan, of als ik gasten heb, dan maak ik er altijd echt werk van. Ik ben dol op vaderlandse kost. Stamppot andijvie met een zelfgedraaide gehaktbal en uitgebakken spekjes erbij, dat vind ik heerlijk. Voor vandaag heb ik tomatensoep gemaakt. En dan echte tomatensoep, hè. Met water begonnen. Tomaten gestoomd, ze hun jasje uitgetrokken, de kroontjes eraf gehaald en ze zelf gepureerd. Daarna eet ik nasi met een gebakken ei, pinda's en zuur. In de diepvries vond ik nog rundvlees. Dat heb ik gebraden en dat doe ik er ook bij. Heerlijk.

'De maaltijd, vind ik, is niet alleen nodig voor het aanmaken van brandstof. De maaltijd heeft een zeer belangrijke functie in de communicatie. Toen ik nog met mijn vrouw en kinderen was, vertelden we elkaar 's avonds aan tafel wat we gedaan hadden. Ik heb het helaas niet voor het kiezen. Mijn vrouw en kinderen zijn niet meer bij mij. Ik zal het alleen moeten doen. Van het eten maak ik veel werk, maar ik ga niet in mijn eentje aan tafel zitten. Ik zet mijn bord op een houten dienblad dat ik speciaal voor dat doel heb gekocht. En daarmee ga ik voor de televisie zitten. Onder het eten kijk ik naar het nieuws.

'Vroeger, toen ik nog getrouwd was, aten we ook weleens voor de televisie op zaterdagmiddag, om vijf uur, het liefst als er een mooi kinderprogramma was. Gingen we lekker met elkaar op de bank zitten, aten we makreel in tomatensaus, heerlijk. Als mijn kinderen hier logeren, halen we weleens lekkerbekjes in de haven van Scheveningen. Wat een feest.

'Ik hou van verwennen, ik hou van verzorgen. Ik hou ervan om te vragen: hoe was je repetitie aardrijkskunde? Hoe was het vandaag met tante Nel? Eten bindt, eten ontspant, eten is

gezellig.

'In diplomatieke kringen is dat algemeen bekend. Nergens wordt zo veel gegeten als in diplomatieke kringen. Voor Defensie heb ik een aantal jaren in Wenen gewoond - mijn vrouw en mijn kinderen waren toen nog bij mij. Ik heb toen in één jaar tijd 167 keer mensen bij ons te eten gehad. We gaven altijd rijsttafel. Rijsttafel is ideaal als je wilt dat mensen nader tot elkaar komen. Je moet voortdurend schaaltjes aan elkaar doorgeven, Je moét met elkaar in contact komen.

'Ook al is er hier nu niemand die 's avonds op me wacht, ik ervaar de maal tijden toch als quality time. Er daalt rust op je neer. Je kunt jezelf zijn.'