Het nieuws van 5 augustus 2000

Koekjes en radijzen

In deze vakantie is het ochtendspitsuur in de tram stiller dan alle spitsuren die ik me uit mijn zomers kan herinneren. Met niet meer dan een mens of tien zaten we in de ruimte die we anders om deze tijd met wel meer dan honderd delen. Een jongeman die eruit zag dat hij in de effectenbranche zat, telefoneerde per gsm met zijn vrouw, zo hard alsof hij al op de beursvloer stond. Met een duimdruk hing hij haar op en trok het Financieele Dagblad uit zijn zak. Even was er niets anders hoorbaar dan het steunen, knarsen en piepen van het openbaar vervoer. En toen begon het, op de bank achter me. Eerst het harde gekraak van een zakje dat werd opengescheurd, daarna regelmatig een zachter kraken, veroorzaakt door een tastende hand, en dan een geknabbel en gesmek. De tram moest wachten; er stond een vuilniswagen op de rails. De stilte werd nu alleen nog onderbroken door de krak, de knabbel en de smek. Ik keek op mijn horloge. Iedere dertig seconde ging achter me een versnapering naar binnen. Onbedwingbare nieuwsgierigheid. Ik begon de bewegingen te maken van iemand die zijn bestemming nadert, liep bij de volgende halte naar een deur en ging daar weer zitten. Het was een eetster, een jaar of zestien, nog niet ontzettend dik, maar wel op weg. Ze at als een automaat uit zo'n zilverkleurige zak waarop de afbeelding en de naam van de inhoud staat. Ik kon het niet lezen. Wokkels, pitknabbels, krokabits; het is een familie van namen, zoals ook tandpasta en pijnstillers namen uit dezelfde familie hebben, respectievelijk eindigend op ol, os, ine, ox. Ossodinox is goed voor pijnlijke beenderen. Al die productsoorten hebben hun subtaal. Iedere dertig seconden ging er een knabbel in. Verder deed ze niets, ze las niet, keek niet naar buiten, bewoog alleen een arm, een hand en haar kaken. Ik had genoeg gezien, stapte uit en ging verder lopen.