Swingende jazz met Cubaanse ritmiek

Hij fonkelde naast de grote sterren aan het latin-firmament, droeg zijn steentje bij aan de New-Yorkse salsa-boom in de jaren zeventig en maakte platen met onder andere Dizzy Gillespie, Celia Cruz en de onlangs overleden Tito Puente. Vierenzestig jaar oud, met zo'n cv op zak en toch door het Nederlandse publiek ontvangen worden als een ontdekking; menig muzikant zou er moedeloos van worden. Maar niet pianist Alfredo Rodríguez, die gisteravond in de IJsbreker liet zien en horen voor alles een hartstochtelijk entertainer te zijn die iedere avond weer alle zeilen bijzet om het publiek voor zich te winnen.

En dat deed hij niet alleen met de grapjes en uitgebreide dankwoorden waarmee hij de twee sets aan elkaar babbelde. Met zijn kwintet bracht hij degelijke latin jazz doorspekt met een stevige dosis oprecht Cubaans levensgevoel en ritmiek. Frisse versies van Caraïbische golden oldies werden afgewisseld met buiten Cuba weinig bekende nummers als `Blues Guaguancó' van Emiliano Salvador en `Bobby Carcasés', dat – anders dan de titel doet vermoeden – geen blues is maar een rumba. Maar ook rasechte jazz-standards werden door Rodríguez aan een latin-metamorfose onderworpen. Het overbekende `All the things you are' kreeg een zweterig swingend jasje aangemeten en de wervelende Afro-Cubaanse bewerking van Duke Ellingtons `Caravan' deed de klassieker eer aan.

Ondanks zijn leeftijd en frêle gestalte is alles aan Rodríguez' spel krachtig. Het leek soms alsof de man zijn toetsen aanzag voor trommelvellen, zo percussief en springerig ging hij tekeer. Zelfs zijn solo's bestonden voornamelijk uit op elkaar geschoven klankblokken die alleen onderbroken werden door van links naar rechts en terug over het toetsenbord bewegende watervallen. Alleen wanneer de pianist zong namen zijn handen wat gas terug en was er even ruimte voor een zeldzaam subtiel riedeltje.

Het door de bandleider neergezette grove raamwerk werd verder ingevuld door bassist Felipe Cabrera, aan wie dit werkje wel was toevertrouwd als oud-begeleider van pianist Gonzalo Rubalcaba, en door percussionisten Roberto `Mamey' Evangelisti en Miguel Gómez. Die laatste twee wilden nog wel eens de rest van de band overstemmen met hun enthousiaste getimmer, maar in hun meer gecontroleerde momenten zetten ze hun accenten precies op de plekken die Rodríguez voor ze open liet. Aan Bobby Rangell was de taak om met altsax en fluit het hogere tonenspectrum op te vullen.

Te allen tijden was het Rodríguez die het parcours uitzette voor zijn band. Met ferme hand en dito toucher leidde hij de bandleden door menig complexe ritmewisseling vaak verscheidene binnen de spanne van slechts enkele maten. En de band volgde vlekkeloos als een goed geoliede swingmachine.

Concert: Alfredo Rodríguez Latin Jazz Quintet. Gehoord: 3/8 in De IJsbreker, Amsterdam.