Sympathieboeket

Vandaag belde ik mijn favoriete bellijn: de `bloemenbestellijn'.

Gewoonlijk bel ik ze voor vrolijke gelegenheden: iemand is jarig, promoveert of heeft een nieuwe baan. Soms stuur ik de bloemen als een soort `het spijt me' en heel af en toe voor mensen die ziek zijn, maar dat komt gelukkig zelden voor.

Vandaag was het anders. Ik belde, omdat een collega van mijn man en zijn vrouw hun zoontje zouden begraven. Het zoontje was, twee weken voordat het ter wereld had moeten komen, doodgegaan. Zo kort voordat zijn leven had kunnen beginnen was het al voorbij.

Worstelend met de vraag wat ik nou moest bestellen en wat ik op het kaartje moest laten zetten, vroeg ik aan de eeuwig sympathieke, mannelijke stem van de bloemenbestellijn: ,,Wat zetten andere mensen meestal op zo'n soort kaartje?''

,,Mevrouw, voordat we aan het kaartje beginnen. Even voor de duidelijkheid, bedoelt u een sympathieboeket?''

Ik viel even stil, want het woord `sympathieboeket' opende een geheel nieuwe wereld voor me. In plaats van bij gelegenheden die ik net heb beschreven om bloemen te sturen, zou ik dus ook op een andere manier boeketten kunnen sturen. Sympathieboeket... Zou het ook omgekeerd kunnen? Ik voel een grote antipathie voor die persoon, mag ik een antipathieboeket? De keuze zou dan bestaan uit gifgroene doornrozen of distels met nare stekels. Of het empathieboeket, allemaal matte, vriendelijke kleuren. Je kunt er eindeloos over door blijven filosoferen.

Ik vroeg: ,,Wat voor soort bloemen zitten in een sympathieboeket?''

,,Nou mevrouw, dat hangt van u af, dat weet ik niet precies, maar meestal iets met lelies en anemonen.''

,,Goed, dan ik wil zo'n sympathieboeket.''

Maar toen kwam pas echt het moeilijke: de tekst voor het kaartje. Je wilt er eigenlijk van alles opzetten: we leven mee, het spijt me. Maar niets komt in de buurt van wat je eigenlijk wilt zeggen. Namelijk dat je het vreselijk voor ze vindt, dat je hoopt dat ze over dit verlies heenkomen. Teksten als `Woorden schieten tekort' enz. schoten door mijn hoofd, maar ik kwam tot `innige deelneming'.

En ook over die woorden moest ik mij verbazen. Ik ken innige stellen, ken teksten uit boeken: `Ze liepen innig gezamenlijk over het strand'. Hoe kun je innig deelnemen met een kaartje?

Je neemt deel aan het rouwproces. Dat wil je zeggen, je wilt daarbij betrokken zijn.

Opvallend dat juist mensen die veraf staan, die niet echt innig deelnemen, juist degenen zijn die deze woorden gebruiken en sympathieboeketten sturen.