WAO-debat 2

Naar aanleiding van José Smits' aanmerkingen op het artikel van Mark Kranenburg (die ze bij nader inzien grotendeels gelijk geeft) zou ik het volgende willen opmerken:

Waarom de discussie zogenaamd naar een hoger niveau getild als inmiddels alle feiten genoegzaam bekend zijn? Heeft het LISV (toporgaan in deze materie) niet zelf gezegd dat het systeem onevenwichtig is omdat het verantwoordelijkheid na verantwoordelijkheid op de werkgever stapelt (met grote financiële consequenties) met daartegenover voor de werknemer een recht op geld na een procedure die zo lek is als een mandje, terwijl hij/zij niet of nauwelijks plichten heeft. Zolang de ingrepen in de WAO uitsluitend de werkgevers betreffen zal de `instroom' nooit dalen. Trouwens wie heeft er nog meer in Europa zo'n systeem waar WAO moet worden uitgekeerd na een ongeval in vrije tijd, waarna vervolgens de werkgever een nog hogere premie kan betalen?

Noem klachten hierover maar het aanboren van simpele sentimenten. De PvdA heeft nu eenmaal nog steeds het Den Uyl-wereldbeeld van de zwakken die beschermd moeten worden tegen de boze werkgevers en blijft altijd naïef ten aanzien van `zwakken' die het systeem zouden uitbuiten. Maar zelfs een PvdA-er zou moeten weten dat zwak zijn en het spel volgens de regels spelen niets met elkaar te maken hebben.