Spectaculaire Barbier van Sevilla maakt diepe indruk

Zoals John Eliot Gardiner enkele seizoenen geleden bewees met zijn inmiddels historische opvoering van Mozarts Don Giovanni, leent de Grote Zaal van het Concertgebouw zich uitstekend voor semi-scenisch aangeklede opera's. Veertien zaaldeuren, twee loges en vijf trappen bieden tal van theatrale mogelijkheden, die gisteravond voor een opvoering van Rossini's opera buffa Il barbiere di Siviglia inventief werden benut.

In navolging van Gardiner leidde dirigent Vincent de Kort vorig jaar met veel succes een semi-scenische Don Giovanni in het Concertgebouw. Gisteravond keerde hij terug met Rossini's Barbiere, een voorstelling die ontstond in het kader van het jonge, Belgische operafestival Alden Biessen waarvan De Kort muzikaal directeur is.

Regiseusse Claire Servais toverde de uitverkochte Grote Zaal van het Concertgebouw om in het schouwtoneel voor de gedwarsboomde liefde tussen Rosina en Graaf Almaviva en de schalkse bemiddelingspogingen van barbier Figaro. Tussen het niezen, naäpen, rennen, vallen en alle andere schermutselingen die komische opera eigen zijn, bood deze Barbier originele theatrale vondsten. Onvergetelijk zelfs was de weergave van het onweer in de tweede akte, waarbij alle lampen in de Grote Zaal minutenlang oogverblindend aan- en uitflitsten, en de windmachine hoge toeren draaide.

De capriolen van de zangers verplichtten dirigent De Kort en fortepianist Jaap Dieleman tot aandachtig musiceren. Henk Poort ontpopte zich als buitelgrage Figaro met reden tot publiekslieveling, maar zong zijn duizelingwekkende cavatina Largo al factotum in een zodanig ijltempo, dat De Kort hem slechts door bewonderenswaardig aanpassingsvermogen orkestraal kon ondersteunen. Ook door zijn goed gevoel voor spanningsopbouw en de rijkdom aan dynamische nuances die hij ontlokte aan het uitstekende spelende, uit jonge musici samengestelde European Camerata, bewees De Kort zich hier een kundig en flexibel operadirigent.

Solistisch was deze Barbier bevredigend bezet. In zijn vele vermommingen overtuigde tenor Bruno Comparetti als graaf Almaviva, een wat moeizaam hoog register ten spijt. De Zweedse sopraan Malin Byström (Rosina) bezit een fraai timbre, en ontroerde in de cavatina Una voce poco fa. Ook de twee baspartijen vonden in Damon Nestor Ploumis (Bartolo) en Piet Vansichen (Basilio) goede pleitbezorgers, die de veelheid aan muzikale en theatrale grollen met verve brachten.

Il Barbiere di Siviglia was het derde concert van de bijna zeventig Robeco-zomerconcerten die deze en volgende maand nog in het Concertgebouw te beluisteren zijn. Het is zeer te hopen dat het operafestival van Alden Biessen volgend seizoen zal terugkeren, en zo kan bouwen aan een zomertraditie van semi-scenische opera's in het Concertgebouw.

Concert: G. Rossini, Il barbiere di Siviglia door The European Camerata en het Alden Biessen Festival Koor o.l.v. Vincent de Kort m.m.v. Bruno Comparetti (Graaf), Malin Byström (Rosina), Henk Poort (Figaro), Damon Nestor Ploumis (Bartolo) e.a. Gehoord: 3/7 Concertgebouw, Amsterdam.

    • Mischa Spel