Opinie

Rampgrappen

Niet verzonnen: in Limburg is een sportclub van kankerpatiënten, die een uitvaartverzekeraar als sponsor heeft. Humor? Ik vind van wel! Ook niet verzonnen: door Enschede loopt een pyromaan? Humor? Ik vind van niet. Deze zieke geest moet afgemaakt worden. Hoe? Op de Markt van Enschede met een grote vuurwerkbom in zijn hol.

Youp

Wel verzonnen: burgemeester Mans van Enschede is ingestort. Hoezo? Een burn out! Humor? Ja.

Mag je eigenlijk grappen maken over Enschede? In Enschede zullen ze daar op dit moment anders over denken dan in de rest van ons land. Het toeval wil dat ik ooit een serie Bijlmerrampgrapjes in café De Kater in Enschede hoorde. Best leuke grappen trouwens. En een vrolijke neger vertelde mij, na de ramp bij Zeebrugge, een dozijn veerbootmopjes. Paar jaar later landde er bij diezelfde Surinamer bijna een Boeing op zijn huis. Daarover heb ik hem nooit een mop horen tappen. Logisch.

Waarom het goed is dat er rampgrappen worden gemaakt? Omdat ze opluchten, bevrijden en de boel weer een beetje relativeren. Waar ikzelf om lach? Dat wisselt. Ik merk dat ik de laatste tijd meer om gewone mensen lach dan om komieken.

Zo heb ik een keer een mevrouw bloedserieus over zebrapaden voor overstekende padden horen praten. `Zebrapadden' dus. Zo'n sketch kan ik tien keer terughoren. Een beursmeneer uit Abcoude legde mij een keer alle smerige oplichterstrucjes op de Amsterdamse effectenbeurs uit, waarna hij zich in hetzelfde gesprek beklaagde dat er in zijn villawijkje zoveel werd ingebroken. De wereld werd steeds crimineler.

Soms moet ik zo hard lachen dat ik de auto langs de kant moet zetten. Het komt meestal door radioberichten. Lang was het me niet meer gebeurd, maar vorige week vrijdag heb ik ruim een half uur stilgestaan. Gierend! Proestend! Bulderend! Mijn kinderen smeekten me om door te rijden, maar het ging echt niet. Het kwam door het Luxemburgse gijzelingsdrama, die gek in die kleuterschool. Om die zaak zelf moest ik niet lachen, maar wel om de reactie van de Nederlandse Vereniging van Fotojournalisten. Dit clubje heeft officieel geprotesteerd tegen deze gang van zaken omdat hun beroep in diskrediet zou zijn gebracht. Op de radio hoorde ik woordvoerster Irene Konings, die het protest toelichtte. Haar verhaal kwam erop neer dat het een schande was dat een politieman zich als persfotograaf had vermomd en de psychopaat had neergeschoten. ,,Vanaf nu kan elke persfotograaf een verklede politieman zijn en dat is heel schadelijk voor het beroep van persfotograaf'', kakelde Irene. Geen woord over de goede afloop van het gijzelingsdrama en de geredde kinderlevens. Ik weet dat we gek worden van onze eigen welvaart en absoluut niet meer weten waar we ons nog echt druk over moeten maken, maar dat deze overconsumptie leidt tot dit soort protesten en dito lulkoek, slaat werkelijk alles. Maar het maakt me wel ontzettend vrolijk. Ik vind het moedig als je zo komisch op de radio durft te zijn. Dit is pas harde humor. Dit gaat veel verder dan een mopje over een door Enschede racende Kluivert en Marco Bakker omdat er geen bebouwde kom is. En vooral als je een fotograaf vertegenwoordigt, die in datzelfde Enschede nog even snel een plaatje van een stervende collega schoot. En verkocht. Fotografen leggen alles vast wat verhongert, kapot geschoten is en huilt van verdriet, zonder ook maar een poot uit te steken. En dan protesteren tegen dit soort slimme politieacties? Wat een gotspe! Een vriend van mij is bekende Nederlander, lag kermend in zijn ziekenhuisbed, toen er een als verpleger verklede fotograaf een plaatje kwam schieten. Nooit iets over gehoord. Ook van de Bond van Verplegers niet!

Net verzonnen: binnenkort wordt het kind van Irene Konings door een gek gegijzeld en de zwaar gestoorde gijzelnemer vraagt om aandacht van de pers. Ze zal de hoofdcommissaris smeken om een pistooltje tussen de fotografen te stoppen. Maar deze moet weigeren. ,,Helaas mevrouw, ik zou het graag willen, maar sinds een voorval in Luxemburg mogen we dat niet meer.'' Humor? Ja!! Komische humor zelfs.