Koeien melken met de computer

Het speelgoedmerk Playmobil en uitgever Ubisoft hebben hun krachten gebundeld en een nieuwe generatie kindersoftware voor computers met een Pentium II chip op de markt gebracht. Playmobil is in speelgoedland een topper met de verschillende plastic poppetjes en de bijbehorende attributen als boerderijen, brandweerkazernes en ziekenhuizen. Een belangrijk kenmerk van die poppetjes is dat ze geen handjes hebben maar een soort mechanische grijpklauwtjes.

In de computerspelletjes van Ubisoft is een aantal van die poppetjes tot leven gekomen. Zo is er een mierzoete cd-rom voor meisjes vanaf zes jaar genaamd Laura en het Geheim van de Diamant en een cd-rom met het riddertje Hype voor jongens van dezelfde leeftijd. Onlangs is er Alex op de Boerderij voor kinderen vanaf 4 jaar bijgekomen.

In het echte leven heeft het boerenbedrijf te maken met schaalvergrotingen, melk- en mestquota maar in kinderspeelgoed leeft hardnekkig een variant voort die een naïef romantisch beeld geeft van het boerenleven. De koeien dartelen in de wei, het hooi wordt nog met de hooivork binnengehaald, de boerin loopt met een juk met emmers melk en maakt kaas, en de koeien worden natuurlijk nog met de hand gemolken.

In Alex en de Boerderij wordt dit beeld geheel bevestigd. Alex leeft op een boerderij waar een gemende bedrijfsvoering plaats vindt. Er zijn paarden, kippen, koeien, er wordt groente geteeld (bloemkolen). Er wordt tarwe verbouwd en voor het huis ligt een mooie visvijver. Desalniettemin belooft de cd-rom de ontdekking van het ware boerderijleven.

Alex ontdekt al lopende de geneugten van het boerenleven. Dat lopen heb je volledig zelf in de hand. Volgens de handleiding hebben kinderen in een half uurtje de bediening onder de knie. Maar dat valt te betwijfelen. De meeste kindersoftware is eenvoudig te bedienen met de muis maar bij Alex en de boerderij moet het toetsenbord het poppetje alle kanten opsturen. De pijltjestoetsen zijn voor de bewegingen, de spatiebalk om voorwerpen te selecteren, en de enter-toetsen om de selectie te bevestigen of om Alex hard te laten lopen. En dat is niet eenvoudig. Vooral voor kinderen die nog geen ervaring hebben met games is dat een brug te ver. Daarbij komen de bewegingen flink wat later dan de toetsen worden ingedrukt. Met gevolg dat Alex regelmatig op muurtjes stuit, uit de bocht vliegt en in de bosjes belandt.

Op de boerderij moeten allerlei klusjes worden geklaard. Zoals rijden op de trekker, vissen vangen en kraaien wegjagen in het korenveld. Als het werk gedaan is, krijg je een aantekening in het grote boerderijboek en aan het eind een heus boerderijdiploma. Alle klusjes kennen drie niveaus: kampioen, superkampioen en ultra megakampioen. Het diploma wordt onderverdeeld in beste boer, superboer en allerbeste boer.

Maar voordat je ook maar een kip kunt vangen of een paard op stal zetten, moeten eerst de schuren worden gebouwd. Die schuren zijn een soort puzzels waarvan de onderdelen bij elkaar moeten worden gezocht. Wanneer een onderdeel past hoor je boor- en hamergeluiden. Wanneer de stal klaar is kunnen kinderen leren de koeien te melken.

Ubisoft wil kindersoftware op de markt brengen voor de krachtiger computers. En dat is toe te juichen. De meeste kindersoftware is voor de Pentium I computer geschikt en dat heeft grafisch zo zijn beperkingen. De vormgeving van Alex is mooi maar helaas technisch verre van volmaakt. De vereiste computer met Pentium II chip en 3D-kaart loopt regelmatig vast, de bediening hapert en Alex maakt schokkerige bewegingen. Wellicht komt de software op de allernieuwste generatie Pentium III computers beter tot zijn recht.

Alex op de boerderij, uitgeverij Ubisoft, prijs 80 gulden. Voor Windows en Pentium II en 3D-kaart.