Binnenstadouders eisen meer leraren

Enkele honderden ouders en kinderen eisten vanmorgen meer leraren, schonere en grotere klassen en ze wilden de gymleraar terug.

. Een paar honderd kinderen en ouders gooien grote, kleurige ballonen de lucht in. Ze dragen spandoeken met leuzen als: `Niet lullen, vacatures vullen' en `Ik ben nog te klein voor een grote klas'. De kinderen rennen uitgelaten rond. Protesteren is tien keer leuker dan op school zitten. ,,Wij zijn boos'', scanderen ze opgetogen met hun ouders mee.

Ouders en kinderen van zeven basisscholen in de Amsterdamse binnenstad protesteerden vanmorgen voor het stadhuis. Zij maken zich grote zorgen over het tekort aan leerkrachten. Kom je 's morgens je kinderen brengen, staat de directeur bij de deur'', zegt Niek Zwartjes, vader van Anna (7) en Otakar (5). ,,Of je ze alsjeblieft weer mee terug kan nemen. Maar ik heb een eigen bedrijf, ik moet ook werken.'' Als de kinderen niet mee naar huis kunnen, worden de kinderen over de toch al grote klassen verdeeld. Zwartjes: ,,Dan zitten er geen dertig, maar veertig kinderen in een klas. Dan wordt er dus niets geleerd.''

Het is een echt Amsterdams binnenstadspubliek voor het stadhuis: voornamelijk witte, hoogopgeleide ouders, die niet te lang kunnen protesteren omdat weer aan het werk moeten. ,,Een mondig publiek'', zegt wethouder R. Grondel. ,,Ze weten de weg naar de politiek en de pers te vinden.'' Hij nam een grote doos met tweeduizend handtekeningen aan van Monica Kugel, een van de organisatoren van de actie. De ouders willen niet alleen meer leraren en invallers, ze eisen ook ruimere lokalen, een schonere school en de terugkeer van de vakleerkrachten voor gymnastiek, tekenen en computerles. ,,Er is heel veel mis'', zegt Kugel.

Kugel hoopt dat niet alleen de binnenstadouders opstaan voor hun recht op goed onderwijs voor hun kinderen, maar dat de actie `overslaat' naar andere stadsdelen. In veel wijken zijn ouders minder makkelijk te mobiliseren, heeft ze gehoord. In de Bijlmer waren het twee maanden geleden de leraren die in actie kwamen. Zij stuurden massaal kinderen naar huis omdat er geen vervangers waren voor zieke leraren.

Grondel toonde begrip voor de gevolgen van het tekort aan leraren en vervangers. ,,Maar'', zei hij, ,,dat is een macroprobleem. Het heeft te maken met de salarissen en het imago van het vak. Daarvoor moeten de ouders eigenlijk in Den Haag aankloppen.'' Wel kan de gemeente ,,creatief rommelen in de marge'', zei Grondel. Zo probeert hij stagiairs van de pabo's te krijgen als invaller en overlegt hij met woningbouwverenigingen of zij leraren van buiten de stad die in Amsterdam willen werken, niet versneld een woning kunnen bieden.

Maar de ouders nemen niet langer genoegen met het afschuiven, zegt Kugel. ,,Als we geen spoedige verbetering zien, gaan we over tot steviger acties en stellen we jullie aansprakelijk voor het verzaken van je taken'', liet ze Grondel weten. ,,Lekker makkelijk'', zegt ze later, ,,om de je handen in de lucht te steken en te roepen dat er nu eenmaal geen leraren zijn. Laat ze er verdorie eens serieus geld voor vrijmaken.''