IJzersterke rekenmeester

De Italiaan Stefano Garzelli werd de verrassende winnaar van de Giro. Hij versloeg zijn landgenoot Francesco Casagrande in de klimtijdrit.

Met schokkende schouders en krachtige pedaalslagen legde Stefano Garzelli de basis voor zijn overwinning in de Giro d'Italia. De 26-jarige krachtpatser profiteerde zaterdag van de harde wind en de rechte wegen naar Sestrière. Hij is geen geboren tijdrijder, maar onder moeilijke omstandigheden gedijen zwaargewichten doorgaans beter dan lichtgewichten. Bovendien profiteerde hij van een heupblessure van zijn rivaal Francesco Casagrande, die ver onder zijn niveau fietste.

Garzelli had zijn achterstand van 25 seconden bij de eerste doorkomst ruimschoots goedgemaakt en veroverde met overmacht de roze leiderstrui. Volgens goed gebruik in Italiaanse wielerkringen werd hij opgewacht door zijn familie. Verloofde Gloria pinkte een traantje weg, voor het oog van een peloton fotografen. Ze had gebeefd en gebeden, vertelde ze tegen een verslaggever van La Gazzetta Sportiva. En ze wil gaan trouwen. Bij een podiumplaats in de Giro zou hij haar ten huwelijk vragen.

Meesterknecht Garzelli dankte de verrassende overwinning aan zijn kopman Marco Pantani, die hem vrijdag tijdens de bergetappe naar Briançon in raad en daad terzijde stond. Hij beleefde een jour sans en leek de tweestrijd met Casagrande te gaan verliezen. Garzelli hield zich moeizaam staande op de Col d'Izoard. Hij is geen geboren berggeit en durft zich nog niet te meten met Pantani.

,,Ik ben een werkpaard, Marco is een luxepaard'', zei Garzelli op bescheiden wijze. ,,Ik heb alles aan Marco te danken'', verduidelijkte hij de rolverdeling bij Mercatone Uno. De winnaar werd gisteren in Milaan luid toegejuicht door zijn streekgenoten uit Varese. Hij is opgegroeid in het noordelijk gelegen dorpje Besano, op twee kilometer van de Zwitserse grens. Zijn afkomst verklaart zijn nuchtere inborst. Met een stoïcijns gezicht stond hij met de reusachtige beker in zijn handen. Hij leek nog niet helemaal doordrongen van de realiteit. ,,Dit is een droom.''

Met dezelfde ingetogenheid zat hij de afgelopen weken op de fiets. In de schaduw van zijn rivaal Casagrande, die twaalf dagen in het roze reed. In de schaduw van zijn ploeggenoot Pantani, die wegens dopinggeruchten in het middelpunt van de belangstelling stond. De kopman reed dit keer in dienst van zijn helper, bij gebrek aan wedstrijdritme en uit gevoel van dankbaarheid. Altijd en overal kon Pantani de afgelopen jaren rekenen op de steun van Garzelli. Hij was diens ideale waterdrager: bezeten en bescheiden.

De vierdejaars beroepsrenner Garzelli leek voorbestemd voor een knechtenrol, hoewel hij in 1998 zegevierde in de Ronde van Zwitserland. In hetzelfde jaar werd hij overvleugeld door Pantani, die zowel de Giro als de Tour won. In navolging van de leermeester liet Garzelli vervolgens zijn schedel kaal knippen, zijn sik groeien en een haarband aanmeten. Dit seizoen koos hij voor een geelgeverfd en gladgeschoren kapsel; in de kleuren van de sponsor.

Vrijdag sprak Pantani de vermoeide Garzelli moed in. ,,Je kunt de Giro nog winnen'', zei Il Pirata tegen zijn onervaren landgenoot die het verkleinwoord Il Piratino als bijnaam kreeg opgespeld. Garzelli had eerder bewezen snel te recupereren van een zware inspanning. ,,Het parcours van de tijdrit is in je voordeel'', voorspelde Felice Gimondi, de campionissimo van de jaren zestig en zeventig. Adviseur Gimondi gaf blijk van een sterk koersinzicht.

Door de harde wind en de lange rechte wegen waren de renners eerder aangewezen op wilskracht dan op souplesse. Garzelli, die als renner nooit de schoonheidsprijs zal krijgen, rechtte zijn rug en bleef op het traject van 34 kilometer voortdurend in het zadel zitten. Met de regelmaat van de klok schakelde hij naar een steeds lichter verzet. Garzelli verdedigde zijn tijdwinst en toonde zich een moderne wielerkampioen. De rekenmeesters zijn tegenwoordig aan de winnende hand.