Hockeyploeg vormt hechte eenheid

Terwijl collega-bondscoach Tom van 't Hek met de handen in het haar zit, kan Maurits Hendriks ontspannen achterover leunen tijdens het toernooi om de Champions Trophy. In tegenstelling tot de vrouwen opereren zijn hockeyers in Amstelveen tot dusverre als een hechte eenheid. De ploeg wint met de dag aan kracht en vertrouwen. Hoewel de marge gisteren opnieuw minimaal was (één doelpunt), behaalde de wereld- en olympisch kampioen de derde zege op rij door Duitsland met 3-2 te verslaan.

Nederland gaat daardoor na drie speelronden onbedreigd aan de leiding. In de resterende groepsduels, tegen Australië (morgen) en Spanje (vrijdag), heeft de thuisploeg aan één punt voldoende om een finaleplaats veilig te stellen. Wie daarin de tegenstander wordt, is onduidelijk. Met uitzondering van hekkensluiter Groot-Brittannië komen de overige vier ploegen alle nog in aanmerking. Cruciaal lijkt de ontmoeting van vrijdag tussen de nummers twee en vier, respectievelijk Australië en Duitsland.

Lichte zorgen heeft Hendriks slechts over Teun de Nooijer. Het wonderkind van het Nederlandse hockey, gisteren bij vlagen opnieuw van uitzonderlijke klasse, scheurde in de eerste helft de nagel van zijn rechterpink en brak daarbij een vingerkootje, zo bleek uit onderzoek in het ziekenhuis. De Nooijer vervolgt het toernooi desnoods met een pijnstillende injectie.

Tevreden kan Hendriks tot dusverre vooral zijn over zijn defensie die, anders dan voorheen, een betrouwbare indruk maakt. Een cruciale rol is daarbij weggelegd voor Diederik van Weel, die bij afwezigheid van strafcornerspecialist Bram Lomans (polsblessure) een koppel vormt met Erik Jazet. Het duo van landskampioen Bloemendaal is zo goed op elkaar ingespeeld dat Hendriks straks nog voor een dilemma komt te staan wanneer Lomans is hersteld van zijn operatie.

De sleutel van het huidige succes ligt evenwel op het middenveld, waar Jeroen Delmee eindelijk de door hem begeerde rol van spelverdeler mag vervullen nu hij een linie naar voren is opgeschoven. Met de Bossche regisseur heeft het elftal het evenwicht hervonden en kunnen anderen zich een slippertje veroorloven. Delmee fungeert als de ideale stofzuiger en vormt, zoals tegen Duitsland andermaal aan het licht kwam, de belangrijkste schakel bij het omschakelen van aanval naar verdediging.

Zelf bleef de 27-jarige middenvelder, die gisteren het tweede doelpunt maakte, na afloop bescheiden over zijn inbreng. Het herwonnen elan heeft volgens hem veel te maken met de mentale gedaanteverwisseling die de ploeg heeft ondergaan. ,,We hebben die misplaatste arrogantie van ons afgeschud. Vorig jaar riepen we wel heel hard dat we gingen presteren, maar in wedstrijden en trainingen bleek daar niets van. Begin dit jaar, tijdens de oefenstage in Egypte, hebben we besloten die zaken om te keren.''

Delmees solide optreden komt als geroepen nu collega-middenvelders Stephan Veen (rechts) en Jacques Brinkman (links) nog niet in beste doen zijn. De laatste maakte zaterdag, in het openingsduel tegen de Britten (2-1), een zwakke indruk, zoals hij naderhand ruiterlijk erkende. Zo woedend over zijn eigen onmacht was de record-international dat hij na afloop tegenover de rest van de selectie zijn excuses maakte voor het belabberde optreden. Brinkmans inzinking kwam enigszins uit de lucht vallen nadat hij in de voorbereiding de longen uit zijn lijf liep.

Bondscoach Hendriks maande de routinier in het oefenpotje tegen Jong Oranje (8-1) tot rust toen halverwege bleek dat diens hartslagfrequentie al te hoge waarden aannam.

Tegen Duitsland speelde Brinkman naar behoren, al ging hij acht seconden voor tijd knullig in de fout. Christoph Bechmann profiteerde van het balverlies op het middenveld en leidde zowaar nog bijna de gelijkmaker in door heel listig een strafcorner te versieren. Doortastend optreden van doelman Ronald Jansen voorkwam echter dat Duitsland alsnog op gelijke hoogte kwam, zoals vorig jaar gebeurde in de EK-finale in Italië. Daarmee onderstreepte de latere kampioen (na strafballen) de reputatie van sluipmoordenaar.

Met enig angst en beven was daarom uitgekeken naar de ontmoeting met de ploeg die volgens Hendriks ,,heel sneaky'' op de weg terug is. Daarmee was niets te veel gezegd. Hoewel de Duitsers twaalf maanden geleden ontbraken bij het zeslandentoernooi in Brisbane, maakt het gerenoveerde elftal van bondscoach Paul Lissek bij de rentree in Amstelveen weer een degelijke indruk. De Duitsers hebben het verraderlijke schaakhockey, het speltype waar Nederland al zo vaak de tanden op stuk beet, weer tot kunst verheven.

En dat terwijl de ploeg nog een aantal troeven achter de hand heeft, zoals Lissek in zijn nabeschouwing liet doorschemeren. Delmee kon dat amper geloven. ,,Niemand wil hier verliezen. Iedereen staat weliswaar naar elkaar te kijken, maar dit is de laatste serieuze test voor Sydney, hét moment om vorm en vertrouwen op te doen. Daarom speel je hier niet op halve kracht.''