Fries kattenvrouwtje staat met leger poezen op straat

Het kattenvrouwtje uit Minnertsga moet van de rechter met 39 katten en al haar huis uit. Ze weet nog niet waarheen.

Ze hield zich groot. Kattenvrouw Jacqueline Claus uit het Friese Minnertsga wilde ,,niet janken''. Het vonnis van de Leeuwarder kantonrechter hoorde ze gisteren onbewogen aan: binnen drie maanden moet ze haar bejaardenwoninkje met 39 poezen hebben verlaten. Zo niet dan mag de `sterke arm' haar huis ontruimen. Laconiek: ,,Die rechter heeft vast geen leuke vakantie gehad. Anders had hij dit vonnis niet uitgesproken.''

Woningstichting Noord-West-Friesland kreeg op alle punten gelijk van rechter A. van der Meer. De verhuurder wilde al geruime tijd af van haar huurster. Verscheidene omwonenden klaagden steen en been over stankoverlast. Bovendien veroorzaakte de grote schare katten schade aan de woning, vond de verhuurder. Claus laat zich er niet uitzetten. ,,Ik zorg wel dat ik wegkom. Met mijn poezen.'' Maar waarheen ze moet weet ze niet. ,,Ik hoop dat er dierenvrienden zijn in Nederland die me willen helpen.''

Op tafel staan vier mandjes gevuld met poes. Op de banken en stoelen liggen kleedjes en dekentjes met slapende poezen. Ook de tuinstoelen in de buitenren hebben ze ingenomen. Rode, witte, zwarte, cyperse, zwart-witte: overal waar je kijkt zijn poezen. Claus toverde haar bejaardenwoninkje om tot ,,kattenparadijs''. Ze zegt: ,,De poezen zijn mijn kinderen. Ik praat met ze en zij met mij.''

Kantonrechter Van der Meer nam voordat hij uitspraak deed een kijkje in Claus' woning. De overburen, die hij ook bezocht, luchtten hun hart over de overlast. De overbuurman klaagt dat hij niet buiten kan zitten van de stank. ,,En het gazon ligt vol kattenstront.'' Overbuurvrouw A. Sijbesma heeft vooral last van katten die haar tuin omwoelen. Allemaal de schuld van het `kattenvrouwtje' dat de diertjes uit de buurt lokt met bordjes eten, weet ze.

Volgens Claus kunnen haar katten onmogelijk overlast veroorzaken om de doodeenvoudige reden dat ze niet buiten komen. ,,Stankoverlast? Hoe komen ze erbij! Ik maak mijn huis dagelijks schoon met een aantal vrijwilligers.'' Enkele maanden geleden had Claus nog 69 poezen onder haar hoede. Nu zijn dat er 39. Opmerkelijk genoeg schreef de woningstichting eind november vorig jaar aan Claus dat ze in haar woning kon blijven, mits ze geen voer buiten zette, alle katten binnen zou houden en ze ,,rond de veertig katten'' zou houden. Maar dat feit heeft de rechter blijkbaar niet meegewogen, concludeert haar raadsman.

Claus staat op de bres voor elke kat. ,,Ze worden soms uit de auto voor mijn deur gedumpt, zwanger en wel.'' Onlangs wist ze via diverse oproepen en tips van haar zestig donateurs 22 katten te herplaatsen. Ze streelt Minou, een witte dove kat, die ze als kitten opving. De rode Teun van vijf ligt languit in de vensterbank. Dorpsbewoonster Nynke Swarts, die paarden revalideert, trekt zich het lot van Claus aan. Ze is al een poos voor haar op zoek naar een geschikt dijkwoninkje. ,,Het levert helaas weinig op.'' De woningstichting bood Claus ooit een andere woning aan, maar daar mag ze alleen in als ze haar kattenareaal reduceert tot tien. Voor Claus onbespreekbaar. ,,Veel dieren zijn al zestien of achttien jaar, die kun je niet meer elders meer onderbrengen.'' Swarts: ,,Ik hoop dat er iemand is die een opknapwoning te koop heeft staan. Met wat grond. Want Jacqueline staat nu wel op straat.''