DEFINITIE

De BIE (Bureau International des Expositions) bepaalt of een tentoonstelling een wereldtentoonstelling of een ander soort tentoonstelling is. De door de BIE erkende tentoonstelling mag geen commercieel karakter hebben (zoals de meeste kunsttentoonstellingen) en moet langer dan drie weken duren. De organisatie is officieel in handen van de staat en de uitnodiging naar andere landen toe dient via diplomatieke wegen te lopen.

De formele tentoonstellingen bevatten steeds het jaar, de plaats en het thema, zoals bijvoorbeeld 1992 Sevilla Universal Exhibition: the Age of Discovery. In het begin werden de tentoonstellingen geclassificeerd, maar met de jaren is de classificatie losgelaten en het onderscheid tussen wereld- of thematentoonstelling werd in 1972 opnieuw opgesteld.

Een wereldtentoonstelling wordt ten minste één keer in de vijf jaar gehouden en in de tussentijd kunnen landen ook thematentoonstellingen organiseren. Deze mogen niet langer duren dan drie maanden en het tentoonstellingsterrein mag niet groter dan 25 hectare zijn. Een voorbeeld hiervan is de Floriade in Zoetermeer in 1992 die tussen de wereldtentoonstellingen van Sevilla (1992) en Hannover (2000) in georganiseerd werd.

Tot 1933 waren de criteria voor een wereldtentoonstelling niet zo duidelijk gesteld.

Hieronder volgt een selectie uit de lijst van grote internationale (wereld)tentoonstellingen sinds de eerste in Londen. Achter de steden het aantal bezoekers.

1851 - Londen

6.039.195

1867 - Parijs

5.162.330

1873 - Wenen

7.255.000

1889 - Parijs

32.250.297

1893 - Chicago

27.5000.000

1900 - Parijs

6.000.000

1904 - Louisiana19.694.855

1929 - Barcelona & Sevilla (gg)

1935 - Brussel

2.000.000

1958 - Brussel

41.454.412

1962 - Seattle

(gg)

1967 - Montreal

50.306.648

1970 - Osaka

64.218.770

1992 - Sevilla

41.814.571

2000 - Hannover