Assendelft vreest geluidsisolatie

Geluidsisolatie tegen het lawaai van de vijfde baan van Schiphol zal de karakteristieke huizen van Assendelft aantasten.

De bewoners van de Dorpsstraat in Assendelft liggen niet zozeer wakker van het toekomstig vliegtuiglawaai. Ze liggen vooral wakker van de geplande geluidsisolatie.

In de lage, vroeg-negentiende eeuwse huizen van de Dorpsstraat slapen de bewoners onder de schuine daken. Jarenlang hebben ze hun vrije tijd gestoken in het betimmeren van de daken en het maken van kasten tegen de schuine wanden. De één leefde zich uit op sloophout, de ander koos voor gelakt vurenhout. Maar naar het zich laat aanzien worden straks gipsplaten het dorp binnengereden. Na isolatie is het plafond dan dertig centimeter lager gekomen. Weg ambachtelijk timmerwerk. Weg kastruimte. En als bijkomend probleem: hoe gaat de slaapkamerdeur open?

In 2003 moet de vijfde baan van Schiphol klaar zijn. Assendelft is dan een van de meest lawaaiige dorpen van Nederland. Het Project Geluidsisolatie Schiphol (Progis), dat 14.000 woningen in de buurt van Schiphol geluiddicht moet maken, zal daarom in Assendelft de zwaarst mogelijke geluidsisolatie aanbieden. Alleen, hoe zet je in de dunne spijltes voor de ramen thermopane van 37 millimeter? En hoe kun je een huis met een fundering van boomstammetjes belasten met loodplaten? En wat doe je als bij isolatie van schuine daken het raam in de weg zit?

Als tegengewicht tegen de wereld van `blootgestelde objecten' en `geluidseenheden' die via Den Haag over Assendelft heenkomt, hebben huiseigenaren uit de Dorpsstraat de Bewonersbelangen Isolatie Assendelft (BIA) opgericht. ,,Een fatsoenlijke behandeling is toch wel het minste waar we recht op hebben'', zegt bewoner Gert van Zon. En dat fatsoen is volgens de bewoners ver te zoeken.

Want hoe gaat dat? Eerst een onaangekondigd bezoek van twee medewerkers van Progis die - zonder enige uitleg - het huis beginnen op te meten en te fotograferen. Dan, enige tijd later, opnieuw een medewerker voor de deur. Ditmaal voorzien van bouwtekeningen: zo en zo zal het gebeuren. Op nummer 127 bijvoorbeeld de mededeling dat de dunne spijltjes voor de ramen plaats moeten maken voor latjes van zeven centimeter breed om de thermopane te kunnen dragen. ,,Zeven centimeter!'', zegt bewoner Van Zon. De man van Progis had nog wel een oplossing: opplakroedes. ,,Opplakroedes!'' Voor Gert van Zon zijn opplakroedes iets van een andere wereld, een minderwaardige wereld.

Op nummer 131 bij de familie Schavemaker kregen ze te horen dat na isolatie de dakgoot samenvalt met de buitenmuur. ,,Dat is toch geen gezicht'', had de zoon des huizes uitgebracht. ,,Dat is dan niet anders'', had de medewerker van Progis gezegd. En dat hun huis rust op samengebundelde takken is volgens Progis een vorm van achterstallig onderhoud. De kosten voor het verhelpen hiervan zijn dus rekening van de bewoners.

Inmiddels is Progis samen met een bouwtechnisch adviesbureau begonnen aan een onderzoek naar de (on)mogelijkheden van isolatie van de woningen in de Dorpsstraat. Als dat is afgerond, moet Progis volgens beleidsmedewerker E. Donkersloot ,,de realiteitszin'' van isoleren vaststellen. Is het bouwtechnisch mogelijk en zijn de kosten nog wel in verhouding?

Het is denkbaar dat een woning dan `onisoleerbaar' wordt verklaard en de staat de bewoner ,,een aanbod tot aankoop'' doet (lees: een voorstel tot sloop). Donkersloot van Progis: ,,Even voor de duidelijkheid, een bewoner hoeft zijn woning niet te isoleren. Even goede vrienden, hoor.''

,,Wat is het alternatief?'', zegt bewoner Van Zon. ,,We zijn hier gaan wonen omdat het zo landelijk ligt. Waar moeten we naartoe? Tot ver in Noord-Holland zal het geweld van Schiphol te horen zijn.''

    • Monique Snoeijen