Nederlandse hockeysters verkeren in diepe crisis

Wie de patiënt op de been moet helpen, weet niemand. Ook Tom van 't Hek niet. ,,Dit is niet op te lossen met twee keer bowlen of een nationale visdag'', besefte de bondscoach van de Nederlandse hockeysters, die gisteren op ontluisterende wijze van Argentinië (0-1) verloren.

Als een verrassing kwam de nederlaag allerminst. Nadat debutant Zuid-Afrika vrijdag verkrampte in het zicht van een historische overwinning op Nederland en Nieuw Zeeland een dag later in een leeg stadion nauwelijks tegenstand bood, legde de kampioen van Zuid-Amerika gisteren in de derde ronde van het toernooi om de Champions Trophy zonder al te veel moeite de kwetsbare plekken van de Nederlandse ploeg bloot.

Hoewel de uitslag anders deed vermoeden, was het klasseverschil groot, om niet te zeggen schrijnend. Het zou coach Van 't Hek niet misstaan als hij zijn collega Sergio Vigil een fles wijn of een boekenbon cadeau zou doen uit dank voor het mededogen. Want met een beetje meer geluk en wijsheid hadden de Argentijnse vrouwen met 7-0 gewonnen. Maar die afgang wilden zij de noodlijdende kampioen van Europa voor eigen publiek kennelijk besparen.

Van 't Hek ging tijdens de persconferentie na afloop de bittere realiteit niet uit de weg en dat sierde de oud-international. ,,Goedenavond, u heeft zojuist naar een van onze slechtste wedstrijden van de laatste jaren gekeken'', zo luidde de openingszin van de bondscoach, die onderhand gek moet worden van het gebrek aan bezieling bij zijn ploeg.

Naar de diepere oorzaken van de vormcrisis kan Van 't Hek slechts gissen. ,,Ik heb wel wat gedachten, maar die bewaar ik voor mijn team.'' In de aanloop naar het zeslandentoernooi bespeurde hij reeds ,,een vorm van mentale vermoeidheid'' bij zijn speelsters. Gisteren herhaalde die boodschap, al ging hij ditmaal een stap verder. ,,Twaalf tot dertien mensen blijken mentaal onvoldoende voorbereid om op dit niveau te spelen.''

Daar hadden de zesduizend toeschouwers geen boodschap aan. Een dag nadat het publiek al na één doelpuntloze speelhelft (Australië-Spanje) naar huis mocht door de storm, keerde een meerderheid gisteren opnieuw met een onbestemd gevoel huiswaarts. Treurig was vooral het lot van diegenen die hun dagkaart van zondag gisteren alsnog te gelde maakten. Bij nader inzien bleek de `geld terug'-optie verreweg aantrekkelijker.

Het onthutsende optreden van de hockeysters, afgezakt naar de derde plaats in de tussenstand, vormde het passende slotakkoord van opnieuw een bewogen dag. Titelverdediger Australië, sinds 1993 superieur in het vrouwenhockey, ging in de middaguren met 2-1 over de knie bij Duitsland, dat na drie speelronden ongeslagen aan de leiding gaat. Het betekende voor The Hockeyroos de eerste nederlaag in een internationaal toernooi sinds 1997, toen de ploeg bij de Champions Trophy in Berlijn de zege (3-2) aan Zuid-Korea liet omdat er in het afsluitende groepsduel niets meer op het spel stond.

Van 't Hek keek niet vreemd op van de nederlaag van Australië. ,,Kennelijk zijn er meer teams met problemen'', sprak hij cynisch. Zelf kondigde hij voor vandaag een reeks pittige gesprekken aan met de selectie die zichzelf, na de opleving van vorig jaar, wellicht iets te snel rijk heeft gerekend. Een sportpsycholoog beweerde Van 't Hek niet nodig te hebben. ,,We moeten dit samen doen, maar zullen actiever aan de slag moeten dan tot dusverre het geval was.''

Wellicht moet Van 't Hek eens te rade gaan bij zijn broer Youp. Die zal vast nog wel ergens een opbeurend tekstje in de la hebben liggen om de meiden te inspireren. Een nog radicaler ingreep, maar in dit stadium het proberen waard: record-international Jacques Brinkman ten overstaan van de voltallige selectie nog eens laten uitleggen waarom vrouwenhockey geen sport maar spel is.

Het kan bijna niet anders of de hockeysters vreten de dag erop het kunstgras op in het Wagener-stadion. Australië, toch al aangeslagen na de nederlaag tegen Duitsland, zou morgen het ideale slachtoffer zijn om het geschonden imago enigszins op te poetsen.

    • Mark Hoogstad