Naar het strand volgens de regels van de islam

Islamo-toerisme is een nieuwe trend in Turkije. Steeds meer hotels richten zich op toeristen die ook in de vakantie de regels van de islam willen volgen.

De bruiloft was een groot succes. Iedereen was blij en het regende cadeautjes voor het bruidspaar. Alleen de huwelijksreis leek even een kink in de kabel. ,,Mijn vrouw is erg gelovig'', vertelt haar echtgenoot Tolgay, een arts uit de Turkse stad Aksaray. ,,Ze draagt een hoofddoek en ze wil niet zwemmen op een plek waar ook mannen zijn.'' Hotel Gülnihal in Alanya bood uitkomst. Veel Europese vrouwen in de wereldse badplaats ondervinden zo weinig hinder van de aanwezigheid van mannen dat ze vergeten dat bij een bikini ook een bovenstukje hoort, maar binnen de muren van hotel Gülnihal gelden de kledingregels van de islam. Het hotel heeft een apart zwembad voor vrouwen, dat verscholen ligt achter een muur van zeker twee meter hoog. ,,Als dit hotel er niet was, hadden we thuis moeten blijven'', zegt Tolgay. ,,Nu kan mijn vrouw zich hier ook amuseren en hebben we een echte huwelijksreis.'' Het is een nieuwe trend in Turkije, het islamo-toerisme. Aan de zuidkust, waar ten minste zes maanden per jaar de zon schijnt en de zee aangenaam golft, richten steeds meer hotels zich op toeristen die ook in de vakantie de regels van de islam willen volgen. Neem hotel Gülnihal. Naast een apart zwembad voor vrouwen heeft het hotel ook een moskee en een religieus georiënteerde souvenirwinkel met bijvoorbeeld cd-roms met koranrecitaties. Er is animatie, maar, zo vertelt directeur Ümit Sögüt, ,,geen gedoe met ontploffende ballonnen en mannen en vrouwen die bij elkaar op schoot zitten''. Het hotel heeft zelfs een disco, en, aldus Sögüt, ,,als de gasten dat willen, organiseren we aparte avonden voor mannen en vrouwen''.

De nieuwe trend heeft ongetwijfeld ten dele te maken met de zware crisis die het Turkse toerisme vorig jaar trof. De Koerdische Arbeiderspartij (PKK) dreigde toen – na de arrestatie van leider Abdullah Öcalan – met aanslagen op Westerse toeristen in Turkije. Met name Duitsers en Britten annuleerden direct hun reservering en de hotels in steden als Alanya bleven leeg. Door de gelovige Turkse markt aan te boren hoopt een aantal hotels het hoofd boven water te houden. Maar er is meer aan de hand vertelt eigenaar Sögüt van hotel Gülnihal. ,,Vroeger gingen gelovige mensen in Turkije niet met vakantie'', vertelt hij op het terras van zijn hotel. ,,Als ze een paar weken niet hoefden te werken, gingen ze terug naar hun geboorteplaats. Maar iedereen in Turkije wil nu vakantie, iedereen wil naar de zee. Gelovige mensen kunnen alleen vakantie vieren in een omgeving die de islam serieus neemt. Daarin proberen wij hier te voorzien.''

Voor hotel Gülnihal is de weg van het islamo-toerisme vooralsnog een groot succes. Tijdens het slachtfeest, toen het hotel pas open was, zat het stampvol. ,,In een week tijd hebben we toen al een miljoen Duitse mark winst gemaakt'', zo weet een personeelslid. [Vervolg ALANYA:pagina 5]

Gevaren bedreigen moslim-vakantie

[Vervolg van pagina 1] Een kamer in Gülnihal is duur (zo'n paar honderd gulden per nacht) en dus tref je in het hotel vooral de nieuwe islamitische Turkse middenklasse aan. ,,Maar we krijgen ook reserveringen van Turken uit Europa'', zegt directeur Sögüt. ,,In Europa kun je als gelovige moslim moeilijk vakantie vieren omdat alle zwembaden gemengd zijn, dus komen ze hiernaartoe.''

Maar hoe haalbaar is een moslim-vakantie in een oord als Alanya? Het hotel ligt een paar meter van het strand, maar dat is in handen van de gemeente en die draagt, zoals alle overheden in het seculiere Turkije, streng-gelovige moslims niet zo'n heel erg warm hart toe. Toen Gülnihal voorstelde om een gedeelte van het strand voor zijn gasten af te bakenen, kreeg hij nul op het rekest. En zo worden de gehoofddoekte dames, als zij zich buiten het hotelterrein wagen, in vijf minuten geconfronteerd met andere manieren om een dagje aan het strand te vieren. ,,Op een gegeven moment'', vertelt een personeelslid, ,,lagen er drie Russinnen spiernaakt op de pier die bij het hotel hoort. Een aantal gasten van ons hotel wilde naar het strand, maar ze kwamen woedend terug toen ze die Russinnen zagen. De beveiliging van het hotel vroeg de drie te vertrekken, maar die waren inmiddels geïrriteerd, en gingen, nog steeds spiernaakt, op de pier hiernaast (ongeveer tien meter verder) liggen. De beveiliging kon niets meer doen. Binnen de gelovige families brak er onmiddellijk ruzie uit. De vrouwen wilden terug, maar de mannen wilden graag nog even aan het strand blijven.'' De directie geeft de gasten inmiddels het advies het strand 's middags te mijden, en alleen 's avonds (als het wat kouder wordt en iedereen kleren aantrekt) daar te gaan wandelen.

Maar ook binnen de muren van het hotel heeft het morele verderf al toegeslagen. Toen een groep zakenlieden uit Konya op bezoek kwam, draaide de deejay in de discotheek eerst stemmige muziek. Maar al snel lieten de zakenlieden blijken Europese discomuziek te willen. ,,Ze dansten tot vijf uur in de morgen'', aldus een medewerker van het hotel. ,,Tijdens het slachtfeest hadden we hier zo'n familie waarvan de vrouw vijftig hoofddoeken draagt'', vertelt een ander personeelslid. ,,De vader en moeder waren reuze in hun nopjes, maar de zoon vond het afschuwelijk. Elke avond kwam hij naar mij toe. Breng me ergens waar ik alcohol kan drinken, zei hij iedere keer, ik houd het niet meer uit.''

En onder het sausje van de solidariteit met moslims van andere nationaliteiten blijkt een flinke portie Turkse vooroordelen schuil te gaan. Zo wil het hotel reclame gaan maken in Saoedi-Arabië, maar of het personeel echt wil dat Saoediërs ook echt gaan komen, is vers twee. ,,Het zijn viespeuken en ze eten met hun handen'', zegt een van hen.

    • Bernard Bouwman