Het beste dat schimmels bieden

Champignondagen 2000 in het MECC Maastricht, 17 tot 19 mei

Ik vervoeg me met mycofiel en kookperformance/kunstenaar F.F. Beckmans op de Champignondagen te Maastricht. Wat staat ons te wachten? Alleen champignons? F.F. vermoedt ook aanbod van schimmeldraadsystemen, en meldt dat de mens tot het einde van de negentiende eeuw de oorsprong van de paddestoel niet heeft gekend. Zwitsers dachten dat blikseminslag een zwam achterliet, andere nationaliteiten dachten weer wat anders.

,,Tot men dus die schimmeldraden ontdekte.''

Ik heb hem niet voor niets meegenomen. Op een beurs kun je wel een gids gebruiken. Meteen bij de ingang stuiten we op de houder van de kleinste stand, een boomlange, twijgdunne Chinees, gehoekt achter een tafeltje waarop stapelzakjes met gemalen paddestoel.

,,De Chinezen begrijpen niet dat wij champignons eten'', zegt F.F. ,,Zij gebruiken ze alleen als medicijn. Voor verlenging (leven) en verlaging (bloeddruk), ter verheffing (geslacht).''

We passeren stands met groeibodems, ik zie op een uithangbord `compost met karakter' geschilderd, Beckmans meent paardenmest op te snuiven (onmisbaar voor de champignonkweek) en ik ruik niks. Dat het niet alleen om champignons gaat weet ik intussen. We hebben een gevarieerde wereld betreden op deze beurs.

,,Kijk'', zeg ik. ,,Daar heb je de stand van het Hongaars Nationale Paddestoelverbond.''

Een gestroomlijnde presentatie met gewone en kastanjechampignons en oesterzwammen. Opvallend zijn de flexi-loodsen, een metaalconstructie met een dak van met glaswol gewatteerd landbouwplastic. Bij de stand van een inmaakfirma wordt F.F. Beckmans woedend. Hij wijst op een emmer met gele champignonschijfjes in een geelachtig vocht.

,,Ruik! De lucht van chloor. Zit in champignons, wordt door water geactiveerd. Moet je dus niet zo doen.''

Ik begrijp dat we in deze stand niets te zoeken hebben. Bij de buren worden we aangesproken door een houder die manegemest verrijkt. Slenterend lezen we een vlugschrift over `het overbrengen van de bruine hoedkleur naar grote witte hybride', we staan stil voor een waarschuwing tegen aantasting door `open veil', `kurkvoet' en `natte mol', we bewonderen Chrisko's Ausgeklügelte Zuchtmaschinen.

En dan vinden we het ongedachte product waarvoor we komen, bij een stand van een gezellige man die met één ding begon en van dat ene is alles gekomen.

,,Heerlijk!''

F.F. en ik raken meegesleept door zijn enthousiasme. Hij openbaart ons de lijkwitte enoki-bundelzwam, vertelt met vuur over het kraken van shi take-extracten tot op de kale werkzaamheid, en biedt ons dan een biertje aan. Hij ziet onze verbaasde gezichten:

,,Het is twaalf uur geweest, het mag.''

Straffe drank, erg aangenaam, negen procent. Het kan ons niet schelen hoe beurs we raken na deze handelstentoonstelling – wij drinken shi take-bier, met een afdronk die aan het beste herinnert dat schimmels kunnen bieden.

Voor het shi take-bier zie www.ctbi.nl, verdere links via www.champignon.nl.

    • Atte Jongstra