Een bonte avond met fragmenten Tsjechov

Regisseur Dirk Tanghe zou bij De Paardenkathedraal Drie zusters van Anton Tsjechov gaan doen, maar hij werd ziek. Zijn spelers lieten het er niet bij en besloten zelf een voorstelling in elkaar te zetten. Het werd Hartstikke Tsjechov, een bonte avond vol sketches, liedjes en toneelstukjes van de Russische schrijver.

De zaal, met verlaagd glazen plafond, is nagenoeg leeg met wat rommel aan de kanten. De sfeer is aangenaam losjes. De acteurs zitten rond een tafel met boeken en tijdschriften, alsof ze nog aan het repeteren zijn. Zo nu en dan staan een paar spelers op om een stukje te doen.

De groep koos vooral voor de kluchtige teksten van Tsjechov, die flink door elkaar zijn gehusseld. Tijdens de eenakter Het aanzoek begint de barman opeens het verhaal De weddenschap te vertellen. De dronkaard uit Langs de grote weg komt tussendoor om wodka zeuren. Voor de Tsjechov-fans is het een leuk spelletje om te raden welke tekst waaruit komt. Vooral de monoloog van Mirjam Hegger is daarvoor geschikt. Met de eenzame glimlach van een zonderlinge zwerfster houdt zij een klaagzang waarin ze alle zielige meisjes uit Tsjechovs grote drama's aaneen heeft geregen.

De avond is wisselvallig van kwaliteit. De losse terzijdes zijn doorgaans te los. In Het aanzoek, waarin een landeigenaar om de hand van zijn buurmeisje komt vragen, bewegen Harriët Stroet en Herman Bolten te druk en praten te zenuwachtig. Choreografe Wies Merkx laat de spelers hortende, agressieve dansbewegingen maken, op zich mooi bedacht maar niet goed uitgevoerd. Enige agitatie hoort bij dit ruziestuk, maar op deze manier werkt het tegen de tekst.

Daar staat De beer tegenover, een verwante farce waarin ruzie en hartstocht nauw verweven zijn. Met hun beheerst woedende spel steken Jasper Boeke en Marie Louise Stheins ver boven de andere acteurs uit. Boeke, in bruin pak met rubber laarzen, komt een schuld van twaalfhonderd roebel innen en haalt daarbij een piepklein portemonneetje te voorschijn. In combinatie met zijn serieuze, uitgestreken uitstraling heeft dit een groot komisch effect. Het veroorzaakt geen harde lach maar een hardnekkige grijns die de rest van de avond niet meer wil wijken.

Het schaamteloos platte hoogtepunt van deze Tsjechov-revue is Over de schadelijkheid van tabak, een uit de hand lopende toespraak die geenszins over roken maar vooral over de afschuwelijke vrouw van de spreker gaat. Met oranje jurken, groene hoedjes en feestneuzen maken Barry Atsma en Louis van Beek er een geweldige conference voor twee corpsballen van, met melige terzijdes en `afzeikerige' opmerkingen over Tsjechov, de musical.

De bonte avond eindigt feestelijk met een rapversie van Dodenrit ('Trojka hier, trojka daar'), een lied dat strikt genomen niet door Tsjechov is geschreven, maar dat op een of andere manier toch hartstikke Tsjechov is.

Voorstelling: Hartstikke Tsjechov door De Paardenkathedraal. Tekst: Anton Tsjechov. Eindregie: Paul Bangels. Gezien: 27/5 De Paardenkathedraal te Utrecht. Aldaar t/m 24/6. Inl. (020) 2711414.