DE ONDERKANT VAN HET WEB

Massale demonstraties en grootschalige acties zoals in het begin van de jaren tachtig zijn niet meer van deze tijd. Maar de actiebereidheid onder het linkse volksdeel is er niet minder om. De met roze hanenkammen getooide actievoerders staan echter niet langer achter stencilapparaten in stoffige kelders, maar beheren homepages op internet. Pamfletten zijn ingeruild voor modems en hyperlinks, stoeptegels en verfbommen maken plaats voor e-mail bombardementen en virtuele handtekeningenacties.

Vooral in de kraakscene, waar een goede communicatie vaak het verschil betekent tussen een geslaagde actie en een aanvaring met de ME, zijn de nieuwe media meteen opgepikt en ingelijfd bij het actie-arsenaal. De meest directe digitale ingang in de internationale kraakwereld is www.squat.net, een webplek waar punkers, hackers en autonomen informatie uitwisselen over het hoe, wat en waarom van het kraken. Hier wordt het laatste kraaknieuws bijgehouden, zoals over een gemaskerde demonstratie in Kopenhagen tegen een nieuwe wet die het dragen van maskers bij demonstraties verbiedt. Verder zijn er stadskaarten waarop al gekraakte locaties en potentiële kraakpanden zijn aangegeven. De fotogalerie is beperkt tot Berlijn maar de beheerders van de site beloven alles te plaatsen dat wordt toegestuurd. Het archief over de Europese kraakbewegingen is zeer uitgebreid en biedt een overzicht van hun activiteiten waaronder videokunst, e-zines, concerten en kroegen. Speciale vermelding verdient Ascii (Amsterdam Subversive Code on Information Interchange), een organisatie die zich inspant voor gratis toegang tot internet.

Squat.net vormt ook het digitale cement tussen onder meer de `kraaksien' in Leuven, de Christen-anarchistische krakers uit Brazilië en een keur aan Nederlandse kraakpanden. Er zijn ook kraakinitiatieven die zich elders op het net profileren. Een aardig voorbeeld is www.exodus.sos.free.uk dat surfers op de hoogte houdt van de politieke strijd van een sinds 1992 gekraakt pand in het Britse Chalton, Bedfordshire. Dat het verbindende element in deze op ecologische leest geschoeide gemeenschap reggae is, blijkt wel uit het rood-geel-groen dat van de webpagina afspettert en de veelvuldige loftuitingen aan het adres van `Jah!'

(Tekst Edo Dijksterhuis, montage Marcel de Lange)