REMU ambitieus

Heel bridgend Nederland zat afgelopen zondag in de Amsterdam Arena. Bij wijze van spreken, want voor alle leden van de bridgebond – dat zijn er een slordige 110.000 – is de voetbal-tempel in Zuidoost nog net een maatje te klein. Het regende pijpenstelen en de temperatuur daalde fiks onder het gemiddelde, ideaal bridgeweer dus. Op de met plastic afgedekte grasmat onder het dicht geschoven dak deden duizenden spelers mee aan de REMU recorddrive. Minister Benk Korthals, hij speelde met zijn collega Frank de Grave, trad op als official van het Guinness Book of Records en telde 3086 bridgers. Een wereldrecord in een wedstrijd. Het oude record stond op 2012 en was gevestigd in 1990 in de Energiehal in Rotterdam. Winnaar in de Arena werd het paar Hans Daalmeijer en Berry Krijnen met 71 procent.

Zo'n recorddrive komt niet uit de lucht vallen. Maanden van voorbereiding gaan er aan vooraf. Alle bridgeclubs van Nederland waren ingeschakeld. Iedere vereniging liet zich afvaardigen door twee paren. En in het stadion wemelde het van bridgende hoogwaardigheidsbekleders en bekende Nederlanders. Wat bezielt de REMU, energieleverancier in Utrecht, om haar naam te verbinden aan een project van een dergelijke omvang? Algemeen-directeur Piet de Visser, die met topspeler Berry Westra op de achthonderdste plaats belandde, beschikt over grote ambities: ,,Het heeft alles te maken met de liberalisatie van de Energiewet. Nog is de Staat voor honderd procent onze eigenaar, maar binnenkort gaan we verzelfstandigen. We zoeken de publiciteit, bijvoorbeeld via bridge. We willen uitdragen dat we over een paar jaar heel Nederland zullen voorzien van gas, licht en kabeltelevisie. REMU is er klaar voor.''

Na afloop werd een boekje uitgereikt met spelverdelingen voorzien van commentaar door Bep Vriend en Anton Maas. Spel 22 was interessant (diagram halve slag gedraaid):

1) controlebod, stelt harten vast als troefkleur; 2) controle; 3) Roman Key Card Blackwood; 4) 2 azen + troefvrouw of extra troeflengte.

Hoe speel je het af? Na de te verwachten klaverenstart voorzagen Maas-Vriend een spelverloop met twee keer troeftrekken en daarna het benutten van een hoge troef als entree voor de schoppens in dummy. Dit alleszins redelijk speelplan was hier tot mislukken gedoemd, omdat de schoppens 5-1 verdeeld zaten. West troeft de tweede schoppen al af en er gaat nog een ruiten verloren. Pech voor de leiders die deze kans van dik negentig procent meenamen. Gekende (oud-) internationals als Huub Bertens en Kees Tammens speelden het slem inderdaad zo af, maar beten in het stof. Degenen die hun heil zochten in het goedzitten van heer-vrouw van ruiten hadden het geluk aan hun zijde, maar die kans is slechts 25 procent. Meesterklasser Onno Eskes zat maar in 4♡. Hij gokte op twee paarden. Enerzijds hoopte hij op een slecht zitsel, zodat de paren die zes boden down zouden gaan. Anderzijds wilde hij wel zoveel mogelijk slagen halen. Het was tenslotte paren. Eskes nam de klaverenstart, sloeg ♡H en ♡V, zag het 1-3 zitsel in troef en incasseerde ook de derde hoge troef. Vervolgens speelde hij een kleine ruiten onderuit. Oost nam de boer met de vrouw en probeerde een klaveren te incasseren. Eskes troefde af en draaide de rest van de hartens af. West ontdeed zich van al zijn klavers en wierp ook een schoppentje af. De leider sloeg ♠A en op ♠H constateerde hij dat west de rest van de schoppens had en dus nog maar één ruiten. Gezien het weggooien en het biedverloop kon dat bijna niet anders dan een kleine ruiten zijn. Derhalve nam Eskes ♠V mee en speelde toen terecht een kleine ruiten naar de tien; twaalf slagen. Natuurlijk had oost het de leider moeilijker kunnen maken door meteen ruiten op de keeper te spelen. Misschien verraadt iemand die zo mooi kan tegenspelen op die manier de ruitenpositie. De frequentiestaat liet 763 scores zien. Zes harten contract leverde een dikke 95 procent op, 4♡ plus twee was nog goed voor 75,5 procent, maar met 4♡ plus een zat je fout: 47,7 procent. Het hele spel.

    • Jan van Cleeff