INGESLIKTE ENDOSCOOP ZENDT DRAADLOOS BEELDEN VANUIT DARMEN

Een team van Israëlische en Engelse technici heeft een draadloos inslikbaar cameraatje ontwikkeld om video-opnamen van het maagdarmkanaal te maken. Omdat de camera draadloos is, zullen patiënten het onderzoek veel minder vervelend vinden, verwachten de onderzoekers, dan wanneer ze een onderzoek ondergaan met de nu gebruikelijke endoscoop, waarbij een camera op het uiteinde van een flexibele buis via mond of anus naar binnen wordt gebracht en op afstand wordt bediend.

Het maagdarmkanaal is circa negen meter lang. Het grootste gedeelte is via de mond of anus met een flexibele endoscoop te bekijken. Alleen de dunne darm is lastig in beeld te brengen, omdat hij erg nauw en kronkelig is. De endoscoop kan deze korte bochten niet maken. Een ander nadeel van het gebruik van de flexibele endoscoop is de belasting voor de patiënt: sommige mensen krijgen een onbedaarlijke braakreflex als de buis via de keel naar binnen gaat, of vinden het onderzoek via de anus bijzonder pijnlijk. Om deze reflex en pijn te onderdrukken, krijgen mensen die een endoscopie zullen ondergaan een licht slaapmiddel toegediend.

Onderzoek met de nu ontwikkelde draadloze endoscoop is minder belastend voor de patiënt: de camera is verwerkt in een capsule van 30 bij 11 millimeter, even groot als een forse antibioticumcapsule. De patiënt slikt deze camera door en de spierbewegingen die alles door het maagdarmkanaal naar beneden werken (de peristaltiek) doet verder het werk. De camera legt de weg van mond naar anus gemiddeld in 24 uur af. De beelden worden door de camera doorgegeven aan een op het lijf gedragen ontvanger. Een kleine batterij levert genoeg energie om vijf uur opnamen te maken. Volgens de ontwikkelaars van de draadloze camera kan een patiënt na het doorslikken van de camera gewoon verder gaan met zijn dagelijkse bezigheden.

Toch kan de draadloze camera nog lang niet alles wat een flexibele endoscoop kan. Omdat de camera onstuurbaar is, hebben artsen geen mogelijkheid om een bepaald punt nauwkeurig te bekijken: de peristaltiek perst de capsule onverbiddellijk voort. Een endoscopist kan door een flexibele endoscoop ook water spuiten om zichtbelemmerende substanties als gal of poep weg te spoelen. De capsule kan dat niet. Ook kan de endoscopist een flexibel tangetje door de endoscoopbuis opschuiven, waarmee een hapje uit het slijmvlies genomen kan worden. De diagnose van sommige ziekten, zoals glutenintolerantie, is alleen mogelijk met zo'n biopt. De slikscoop is nog niet commercieel beschikbaar, maar heeft bij de eerste proefpersonen inmiddels de weg van mond naar anus afgelegd. De onderzoekers hebben niet gezegd welke mogelijkheden ze eventueel nog gaan toevoegen. (Nienke van Trommel)