Geheimzinnige obelisk

Mysteries zullen altijd een mysterie blijven. Dat lijkt een overbodige opmerking, maar de ophef over rampenbestrijdingsplannen toont aan dat dat niet zo is. De essentie van een ramp is onder andere dat de scenario's van de leidinggevende instanties tekort schieten. Daardoor escaleert de ramp en worden de gevolgen ook rampzaliger. Het is een ramp als alles misgaat. Dat is de ramp! Anders zouden we van adequaat bestreden incidenten spreken.

Het enige rampenscenario dat vlekkeloos verloopt is dat van de politiek. Rapporten en plannen worden uit stoffige laatjes opgediept, van een nieuwe sticker voorzien en `binnenkort volgen maatregelen' (de letterlijke tekst van het antwoordapparaat van minister Pronk). Zelfs de laatjes treuren niet lang, ze weten inmiddels dat ze niet lang leeg zullen staan.

In Mysteries van verdwenen beschavingen proberen wetenschappers een aantal eeuwenoude geheimen te ontrafelen. Een prachtige zinloze onderneming is het resultaat. Komende zondag wordt gefilosofeerd over de obelisk. Hoe werden ze uitgehakt (ze bestaan uit een paar honderd ton graniet), bewerkt en vooral: hoe werden ze op hun sokkels geplaatst?

In tegenstelling tot het mysterie van onze eigen beschaving wordt er niet alleen gepraat maar ook wat gedaan. Met behulp van een paar ingenieurs en de lokale bevolking worden de theorieën getest door een eigen obelisk op te zetten. Sommige verklaringen maken een redelijk betrouwbare indruk. Voor het uithakken van de obelisken hebben duizenden mensen waarschijnlijk jarenlang met een steen in hun hand op het graniet zitten hakken. Het was natuurlijk een tijd waarin je niet zo snel van werkgever veranderde als tegenwoordig, dus obeliskenhakker was een behoorlijk rotbaan. De wetenschappers blijven ook over de juistheid van deze theorie kibbelen. Eén van hen maakt het wel heel bont door bij elke poging een flinter mysterie te ontrafelen te roepen dat ze allemaal niet goed snik zijn, er gewonden gaan vallen, etc. Hoe ze één van de opaatjes van het Muppetbalkon naar Egypte hebben gekregen zal ook een mysterie blijven, maar ik genoot wederom van hem.

De absolute uitblinker is echter Ali, die de lokale werkkrachten aanvoert. Elke geslaagde poging leidt tot ongekend enthousiasme dat meteen overslaat op de kleinkinderen van de toenmalige werkkrachten. Hoewel, kleinkinderen? Dit was waarschijnlijk allemaal slavenwerk. BM (Before Mozes) om precies te zijn. Het Joods Wereld Congres zal binnenkort dus wel een obeliskenultimatum stellen. Over gebrek aan beschaving gesproken.

Het obeliskengeheim blijft geheim. Gelukkig maar. De speurtocht naar de waarheid is veel inspirerender en liefdevoller dan het vaststellen er van.

Mysteries van verdwenen beschavingen, zondag, TV2, 23.20-00.10u.

    • Raoul Heertje