Schipperstaal

Gisteravond is in Utrecht een boekje gepresenteerd over het taalgebruik van Wim T. Schippers. Het is geschreven door Ingmar Heytze en Vrouwkje Tuinman en heet Verdomd interessant, maar gaat u verder. Dat Wim T. Schippers veel invloed op het Nederlands heeft gehad, wisten we al. Prima de luxe, pollens, peu nerveu, gekte, zuurkool met vette jus, waar heb dat nou voor nodig, ik word niet goed, joe (als aanspreektitel) – ze zijn door Schippers bedacht of verbreid. Heytze en Tuinman hebben de stamboom van die woorden en uitdrukkingen nageplozen en – nog belangrijker – ze hebben het hele spectrum van Schippers taalgebruik op een knappe en onderhoudende manier in kaart gebracht. Hun conclusie: door te spelen met vorm, inhoud en betekenis van woorden houdt Schippers ons een spiegel voor. Hij wijst ons op de twee- of driedubbele bodem die ons dagelijks taalgebruik heeft. Het is erg fijn dat dit nu eens goed is vastgelegd. Rrrreeds, als het ware.