COMMON

De tijd dat je een hiphop-plaat kon maken met `two turntables and a microphone', om met de gevleugelde woorden van pionier Mantronix te spreken, is voorgoed voorbij. Aan Like Water For Chocolate, de vierde cd van Common, komen verscheidene muzikanten, producers en gastvocalisten te pas. Een belangrijke rol is weggelegd voor The Soulquarian's, het producersteam dat ook Voodoo van `nu soul'-zanger D'Angelo vorm gaf. Die komt zelf een paar nummers zingen, terwijl jazztrompettist Roy Hargrove en producer DJ Premier, ook al present op Voodoo, aanstekelijke gastbijdragen leveren.

De overeenkomst met de zuigende grooves van Voodoo is dan ook groot. Maar dankzij de nogal didactisch uitgevallen rapkwaliteiten van Common is Like Water For Chocolate toch een onvervalste hiphop-plaat geworden, waarop de bassen stevig doorbeuken. De man uit Chicago mijdt de destructieve clichés van de gangsta rap en probeert positieve boodschappen uit te dragen, al blijft er ruimte voor onvervalste scheldpartijen en rauwe humor. Zoals in `A Film Called (Pimp)', waarin een straatprostituée (`gespeeld' door MC Lyte) Common aanziet voor een pooier terwijl hij haar juist van de straat af probeert te preken.

Common en de zijnen putten uit een kleurrijk stilistisch achterland. D'Angelo geeft `Ghetto Heaven' van The Family Stand een opwindend tweede leven, terwijl Parliaments `Funkin' For Fun' aan de wieg stond van het omfloerste, ongehoord sexy funkende `Cold Blooded'. Ook het gebruik van de afrobeat van Fela Kuti in de opener `Time Travelin', waarop Fela's zoon Femi meedoet, is een vondst.

Halverwege de plaat zakt het peil iets in. Maar 78 minuten boeien, dat is zelfs voor een rapper die zijn artiestennaam leende van de uitdrukking common sense wat veel gevraagd. Common is zaterdag te zien op het Drum Rhythm-festival in Amsterdam.

Common: Like Water For Chocolate (MCA 111 9702)