Boon

Wat in de boekenbijlage van afgelopen vrijdag over de Boon-renaissance te lezen was, schonk mij als bewonderaar van deze schrijver grote voldoening. Maar ik vraag me af, waar de informatie vandaan komt dat de Kapellekensbaan in Duitsland een succes zou zijn geweest. Van de 3.300 exemplaren die uitgeverij Hanser toen heeft laten maken belandde tweederde in de ramsj. En feitelijk waren de andere 1000 exemplaren niet echt in de handel. Ze werden grotendeels door het ministerie van de Vlaamse gemeenschap betaald en geschonken aan mensen uit het Duitse culturele leven. De nederlaag was voorspelbaar omdat in de Duitse vertaling meer dan 150 pagina's ontbraken. Inhoud en stijl waren niet meer herkenbaar.

De tweede ramp was minder voorspelbaar, maar vernietigend. Vanwege de geruchten rond de Nobelprijs was er een tweede poging om Boon in Duitsland bekend te maken. In een Vlaams-Duitse co-productie ontstond in 1977 een groot filmportret van de auteur en zijn werk. Die film werd onder de titel `Louis Paul Boon – ein zärtlicher Anarchist' uitgezonden juist op de dag dat de door linkse terroristen vermoorde Generalbundesanwalt (procureur-generaal bij het hoogste federale gerechtshof) Siegfried Buback en zijn chauffeur plechtig ter aarde werden besteld. Desalniettemin hoop ik dat de tijd voor Boon nu ook in Duitsland rijp is. Als acquirerend redacteur van Uitgeverij Luchterhand in München heb ik de Duitse rechten voor de Kapellekensbaan opnieuw verworven, en we hopen over een jaar een integrale vertaling van dit meesterwerk uit te geven.

    • Ludger Jorissen