Aankoop schilderij Tiepolo

Een zoet altaarstuk van de achttiende-eeuwse Italiaanse schilder Tiepolo voor de lieve som van 24 miljoen gulden (NRC Handelsblad, 26 april), zal uitstekend passen bij de katholiserende architectuur van P.J.H. Cuypers, zeker nadat de ingrijpende restauratie van het Rijksmuseum zal zijn voltooid.

Wij zijn echter niet in Brussel, Italië of in het Cloisters Museum in New York, maar in Nederland, waar het Rijksmuseum, volgens de eigen doelstelling voor het nationale en internationale publiek een representatief overzicht van de Nederlandse kunst en geschiedenis vanaf de Middeleeuwen moet tonen. De Nederlandse schilderkunst, zoals thans weer aangetoond wordt met de fenomenale tentoonstelling `De Glorie van de Gouden Eeuw' heeft een unieke positie in de wereld en heeft in de 17e eeuw de buitenlandse concurrentie achter zich gelaten.

Het is deze schilderkunst die jaarlijks meer dan een miljoen Nederlanders en buitenlanders naar het Rijksmuseum trekt. Grote aankopen zoals niet zolang geleden het portret van Johannes Wtenbogaert van Rembrandt, konden dankzij grote inspanning van Nederlandse Overheid en particulieren worden aangekocht.

De vele geleende topstukken uit buitenlandse collecties bij `De Glorie van de Gouden Eeuw' hebben aangetoond dat er nog steeds aanzienlijke lacunes zijn in de collectie Nederland. Nu zou 24 miljoen gulden worden uitgetrokken voor een Italiaans schilderij uit de achttiende eeuw, dat als een Deus ex Machina verschijnt in de collectie.

Het is overigens toe te juichen juist in ons land de Nederlandse meesters te confronteren met toonaangevende Italiaanse, Vlaamse en Spaanse schilders uit de tijd van de contra-reformatie. De dominantie van de eigen kunst heeft er toe geleid dat in onze collecties nauwelijks of geen schilderijen van Rubens, Zurbaran, laat staan Tiepolo te vinden zijn.

De oplossing hiervoor ligt voor de hand. De plannen om een dependance van de Petersburgse Hermitage aan de Amstel op te richten, dienen door rijk en gemeente maximale steun te krijgen en voortvarend ter hand genomen te worden.

De doeken van Tiepolo, Zurbaran, Rubens en andere meesters uit de overvolle Russische depots zullen in deze context een sensationele verrijking vormen van het internationale culturele aanbod in Nederland.

Nederland zou een voorbeeld moeten nemen aan Spanje, dat door intensieve diplomatie, maximale inzet en fondsen zowel het Museum Thyssen-Bornemisza als het nieuwe Guggenheim kon binnen halen!

    • Drs. Jan E. Boeles
    • Vm. Hoofd Pers
    • Cultuur Nederlandse Ambassade Madrid