Vergunning 550 witte illegalen

Staatssecretaris Cohen (Justitie) heeft 550 witte illegalen een verblijfsvergunning gegeven, na een positief advies van de commissie van burgemeesters uit de vier grote steden.

Nadat Cohen in september vorig jaar een nieuwe regeling voor witte illegalen afkondigde, ontving de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) in totaal 7.600 aanvragen. Om een verblijfsvergunning te krijgen moeten de witte illegalen aantonen vanaf 1 januari 1992 onafgebroken in Nederland te hebben gewoond. Zij moeten bovendien een sofinummer en een geldig paspoort hebben, mogen geen valse documenten hebben gebruikt en mogen nooit met justitie in aanraking zijn geweest.

Van de 7.600 aanvragen heeft de IND er inmiddels 3.000 bekeken. In totaal zijn 1.350 aanvragen afgewezen, 1.650 aanvragen werden doorgestuurd naar de burgemeesterscommissie, die bekijkt in hoeverre de witte illegalen zijn ingeburgerd. De resterende 4.600 aanvragen moeten nog door de IND worden beoordeeld. Een woordvoerder van Justitie verwacht dat naast de 550 die inmiddels een verblijfsvergunning hebben gekregen, nog ongeveer hetzelfde aantal in aanmerking zal komen voor een status.

Volgens burgemeester Patijn van Amsterdam zijn inmiddels 700 aanvragen met een positief advies teruggestuurd naar de IND. In de praktijk volgt de IND het advies van de burgemeesters.

Eind 1998 en begin vorig jaar gingen witte illegalen in Den Haag en Amsterdam in hongerstaking, uit protest tegen een in hun ogen onrechtvaardige behandeling. Terwijl verschillende van hen wel wit gewerkt hadden, kregen ze toch geen verblijfsvergunning, omdat ze niet minimaal zes jaar achtereen premies hadden betaald. Ze vonden het ook onterecht dat de Koppelingswet hen sinds 1998 uitsluit van voorzieningen.

De eis zes jaar achtereen wit te hebben gewerkt, verviel in de regeling van Cohen. Volgens burgemeester Patijn heeft nu ongeveer tweederde van de hongerstakers een verblijfsvergunning ontvangen. Hieronder zijn ook verscheidene gescheiden vrouwen die voor een verblijfsvergunning afhankelijk zijn van het arbeidsverleden van hun ex-man.