Kafka, deel 2

Twee weken geleden stond op deze plek onder de titel `Kafka aan de Amstel' het onwaarschijnlijke relaas van drie Amsterdamse ondernemers. In 1996 had de gemeente Amsterdam hen gevraagd deel te nemen aan een experiment met de verhuur van elektrische bootjes. Stil, milieuvriendelijk en rimpelloos varen – dat moest de toekomst zijn in het Venetië van het Noorden. Maar door toedoen van een enkel buurtprotest en jarenlange ambtelijke obstructie, hebben de verhuurders nooit hun werk kunnen doen. Slechts twee van de tien exploitatie-vergunningen zijn afgegeven. Later bleek weer dat voor deze twee steigers in de Nieuwmarktbuurt bouwvergunningen ontbraken.

Op 4 april van dit jaar schreef wethouder Dales (Beheer Binnenwater) aan de raadscommissie dat het experiment in 1996 ,,onvoldoende was doordacht'' en daarom nu maar beter kon worden gestaakt. Afgelopen donderdag steunde de comissie unaniem het voorstel van de wethouder. Vaarwel elektrische bootjes.

`De nachtmerrie van Kafka komt in werkelijkheid nooit voor.' Dat had de leraar Nederlands bootjesverhuurder Marres destijd op de middelbare school verzekerd. In de commissievergadering sprak Marres dan wel over ,,de beestjes van het Amsterdamse gemeentebestuur'' en verklaarde hij inmiddels ,,ziek en paranoia'' te zijn, maar hij geloofde nog steeds dat het gezond verstand het uiteindelijk van de bureaucratie zou winnen. Want na het collegebesluit van 4 april was raadslid Auke Bijlsma (die destijds de motie indiende voor elektrisch varen) er ineens in geslaagd de bewoners van de Nieuwmarkt te overtuigen van het belang van het experiment. En twee dagen voor de commissievergadering had de advocaat van de ondernemers de hele ochtend bij Binnenwaterbeheer aan tafel gezeten, met als uitkomst: het gedogen van de twee steigers in de Nieuwmarktbuurt. Daarna had wethouder Dales nog geruststellende woorden tegen raadslid Bijlsma gesproken.

Maar dan. De comissievergadering. Als drenkelingen in de bureaucratische maalstroom klampten de raadsleden zich vast aan de reddingsboei van het collegevoorstel. PvdA-raadslid Halbertsma (partijgenoot van Bijlsma) was de eeste om te constateren dat het besluit van de wethouder (stoppen!) nu eindelijk eens uitblonk in helderheid en daarom de enige juist weg was. De andere commissielieden volgden. Een voor een – de ogen op de schoenpunten gericht – spraken ze zacht het woord `boetekleed' uit. Raadslid John Goring (VVD) vond het nodig de ramp in Enschede erbij te halen. ,,Stel dat er een calamiteit gebeurt op de illegale steigers. Dan krijgen wij meteen de schuld in de schoenen geschoven.'' De raadsleden namen unaniem een besluit, zonder ook maar een notie te hebben van de hoogte van de miljoenenclaim die hen boven het hoofd hangt. Marres weet nu: `Kafka' bestaat.

    • Monique Snoeijen