BRYN TERFEL

Bas-bariton Bryn Terfel vierde twee seizoenen terug grote successen bij De Nederlandse Opera als een extreem vuige, villeine en duivelse personificatie van Scarpia in Puccini's Tosca. De rol leek Terfel, groot en uitbundig van zowel stem als fysiek, op het lijf geschreven. Juist daarom intrigeerde bij voorbaat reeds zijn meest recente opname met Robert Schumanns Liederkreis op. 39 en meer van diens liederen, want de vulkanische kracht en spontaniteit van Terfels stem lijkt in theorie een maat te groot gesneden voor Schumanns fijnzinnigheden.

De praktijk van Terfels aanpak blijkt die theorie te ontkrachten. Terfel staat in één lijn met zijn idool, Hans Hotter, die zich er evenmin door zijn krachtige operastem van liet weerhouden fraaie, ingetogen lied-opnames te maken. Prachtig is de manier waarop Terfel de viriele sfeer van Schumanns Husarenlieder op.117 treft, opvallend ook de manier waarop hij in een befaamd lied als Die beiden Grenadiere het bezongen leed tastbaar maakt met zijn robuuste timbre en dramatische tekstbenadering. Terfel zingt Schumanns liederen wijselijk in de bas-baritonligging, hoorbaar lager dan bij voorbeeld de opnames door Fischer-Dieskau. Zo omzeilt hij de hoge noten die niet zijn sterke kant zijn, en versterkt hij bovendien nog het aangenaam ruig ronkende karakter dat hij Schumanns liederen hier verleent.

R. Schumann, Liederkreis op. 39, Romanzen en Ballades door Bryn Terfel (bas-bariton) en Malcolm Martineau (piano). (Deutsche Grammophon, 477 042-2)

    • Mischa Spel