Hollands Dagboek: Paul Smits

Paul Smits (53) is sinds 1 maart 2000 voorzitter van de Raad van Bestuur van Koninklijke KPN N.V. Acquisities en fusies zijn er aan de orde van de dag. Smits is getrouwd en heeft een zoon.

Woensdag 10 mei

De meidagen hebben iets magisch: schitterende natuur en altijd, zo lijkt het, schijnt de zon. Het kost me op deze zonovergoten morgen meer moeite dan anders Tienhoven te verlaten om naar Den Haag te gaan. Dat wordt nog versterkt doordat het eerste doel een bezoek is aan staatssecretaris De Vries. Niet vanwege het bezoek aan haar – deze staatssecretaris dragen we op handen – maar om het te bespreken onderwerp: de kerktelefoon. KPN subsidieert al `eeuwig' de telecomverbindingen voor ouderen en minder validen die hiermee thuis de kerkdienst kunnen volgen. Er maken zo'n tachtigduizend mensen gebruik van deze service en zij betalen daarvoor slechts ƒ7,15 per maand. Kabelfoon-Westland heeft tegen deze misstand een klacht ingediend bij de toezichthouder OPTA en die heeft op zijn beurt niet geaarzeld om in te grijpen en heeft KPN opgelegd het tarief te verhogen naar 36 gulden per maand. Kerkelijke instanties lopen te hoop, maar de rechter heeft gesteld dat OPTA formeel correct is. De staatssecretaris zoekt naar wegen om het ongewenste effect te verzachten en natuurlijk willen we daaraan meewerken.

Dit `adembenemende' gebeuren speelt zich af in de slagschaduw van de gestrande fusie-onderhandelingen met Telefónica. Een gevolg van dit laatste is dat KPN nu zeker in de hele wereld bekend is. Belangrijke telecom-tycoons melden zich om eens langs te mogen komen.

Op kantoor teruggekomen een aantal snelle afspraken met diverse managers. De nieuwe tijdgeest zorgt ervoor dat er in toenemende mate direct, zakelijk en kort overleg is op hoofdpunten. Daarna grondige voorbereiding van het maandelijkse overleg met de Centrale Ondernemingsraad. Ze zijn kritisch, maar zeer begripvol voor de aspecten die samenhangen met de turbulente fase waarin KPN zich bevindt.

Dan op naar een avondbijeenkomst met onze zakelijkemarktverkopers in de regio Noord-West. Ik verheug me erop. Weg uit het bestuurscentrum en gewoon naar het front waar het werkelijk gebeurt. Ik vertel over de recente gebeurtenissen. Er wordt gelukkig veel gelachen.

Thuisgekomen nog net vijf minuten van Barcelona-Valencia. Op de tribune een zee van witte zakdoekjes. Het geeft te denken.

Donderdag

Vanmorgen begonnen met de voorbereiding van onze Raad van Bestuur-vergadering van a.s. maandag. Vanwege de afgelopen hectische Spaanse periode is er nogal wat achterstallig onderhoud ontstaan. Veel agendapunten. Ik besluit streng te zijn en het aantal te bespreken onderwerpen te beperken. Mijn e-mailtjes doorgenomen. Wat een fantastisch drempelverlagend medium. Iedereen krijgt antwoord.

Dan bezoek van Richard de Lange, directeur van Philips Nederland. De zakelijke relatie tussen Philips en KPN betreft vele aspecten en is goed. Ooit zaten Philips en KPN in Kabel-TV. Philips besloot zelf eruit te gaan, KPN werd gedwongen door de overheid. Moet van Brussel, was het argument. Dan op naar VNO-NCW voor mijn eerste officiële Dagelijks Bestuur-vergadering. Vanwege de buitenlandse perikelen had ik al twee keer moeten afzeggen. Voorzitter Schraven was dan ook blij verrast met mijn aanwezigheid. Blijkbaar heb ik het imago voortdurend onderweg te zijn naar nieuwe partners. In het bestuur werd onder meer gesproken over de rol van het bedrijfsleven bij het bevorderen van de toepassing van ICT in het onderwijs. Een onderwerp dat mij uit het hart gegrepen is.

Vrijdag

Een vroegertje vandaag: kwart over vijf opstaan, half uur later naar Schiphol.Buiten een ware kakofonie van vogelzang. Ik ga op weg naar Luzern voor ontmoetingen met analisten en fondsmanagers. Eerst een serie bilaterale gesprekken, en dan een presentatie voor het hele congres. Autorit van Zürich naar Luzern duurt anderhalf uur, Zwitserland trekt aan mij voorbij. Dit land heeft me nooit kunnen bekoren – te aangeharkt en de decors onecht! De vergaderingen worden gehouden in een prestigieus hotel aan het Vierwaldstättermeer, een passende ambiance voor deze typische act van het grootkapitaal – er zit minstens voor tien miljard euro in de zaal. Catrien van Buttingha, onze manager Investor Relations, wacht me op en geeft een stemmingsbeeld van de eerdere presentaties. Het KPN-aandeel kan wel een duwtje in de goede richting gebruiken. Natuurlijk in deze kringen ook veel belangstelling voor de fusiepoging met Telefónica; men had het een beauty gevonden. Redelijk op tijd weer thuis, waar een aantal belangrijke telefoontjes wacht die weer aanleiding geven tot overleg. Er dreigt iets unieks te gebeuren: een heel weekend voor privé-gebruik, sinds begin maart niet meer gebeurd. Er is veel op sociaal terrein blijven liggen, dus ik zal me niet vervelen.

Zaterdag

Vroeg opgestaan. Wederom fraai weer. Ik ben vol energie. Ik besteed eerst een uurtje aan mijn hobby. Van kindsbeen af verzamel ik oude grammofoonplaten (voor 1930). Het oud-Nederlandse repertoire en bepaalde Amerikaanse dans/jazz-orkesten. Als jonge jongen betekende dat op zaterdagmorgen om zes uur zoeken op de Rotterdamse rommelmarkt aan de Binnenrotte. Nu, in 2000, veertig jaar later, zoek ik in de wereld vanuit huis via internet. Ik vind een plaat die mij interesseert in Harborcreek, Pennsylvania, USA en besluit hem te kopen. Het is een opname uit 1924 op Vocalian van mijn favoriete orkest, de California Ramblers. Bepaald geen koopje, maar ik ben er blij mee. In het klein de kracht van internet en e-commerce en de effecten ervan. Standaardproducten worden door het enorme transparante aanbod goedkoper, unica worden daarentegen duurder. Dan op naar het tuincentrum waar ik voor Els het klassieke moederdaggeschenk koop: een uitbundig bloeiende bougainville.Ik werk graag in de tuin en ga gelijk aan de slag. Tevreden over het resultaat ga ik met Els op bezoek bij haar moeder in het verzorgingshuis. Bij haar hetzelfde proces als bij mijn moeder: het kortetermijngeheugen is er niet meer en beelden uit het verleden komen onverwachts terug. Gelukkig voelt ze zich tevreden en veilig in het huis.

Onderweg het bericht van `enige grote ontploffingen in Enschede'. Al gauw daarna de schokkende realiteit. KPN vormt gelijk ter plekke een coördinatieteam, want er zijn vierhonderd van onze klanten getroffen, die nu onbereikbaar zijn geworden. Ik geniet met gemengde gevoelens van de vrije tijd in de natuur.

Zondag

's Morgens vroeg, na een check met het crisisteam, fietsen langs de Vecht. Dan thuis koffiedrinken op het terras in moederdagsfeer. Zoon Marcel is er met zijn vriendin Mandy. We zijn erg blij met haar. Sinds Marcel verkering met haar heeft (heet dat tegenwoordig nog zo?) is zijn internet-nerd-gedrag aardig genormaliseerd. Behalve mijn echtgenote en zoon zijn er onze beesten: vijf schapen, twee katten en papegaai Polly. Ik ga op bezoek bij mijn vader van 95, in een verzorgingshuis in Schiedam. Hij is ondanks fysieke handicaps steeds opgeruimd en op de hoogte van alle activiteiten. Nooit hoorde ik een klacht uit zijn mond. Hij heeft natuurlijk veel te vragen over KPN en Telefónica en Enschede. En, zoals vaak in mei, komt het gesprek op de oorlog. Mijn vader werd opgepakt bij de beruchte razzia's van november 1944 in Rotterdam en Schiedam. Hij kwam in Rostock terecht, bij de lokale brandweer. Hij trof geen onredelijke Duitse commandant. Na de bevrijding ontstond een intensieve en decennialange correspondentie tussen de voormalige gedeporteerde en voormalige commandant die nu in de DDR woonde. Vele pakketten werden gestuurd. Zo werd vijand tot vriend. Dan naar Feyenoord voor de laatste competitiewedstrijd tegen Twente. Drie wedstrijden gemist door de Spaanse kwestie, er is dus veel bij te praten. De wedstrijd is slecht, maar omdat anderen ook slecht zijn, plaatst Feyenoord zich voor de voorronde in de Champions League. Eind goed al goed.

Zondagavond begint de maandag al, zoals gebruikelijk: telefoontjes, faxen. Ane Mulder, de crisismanager in Enschede, meldt de stand van zaken. KPN tracht de getroffenen zo snel mogelijk weer bereikbaar te maken.

Maandag

Maandag, Raad van Bestuurdag. Het wordt vandaag weer een lange zit – de agenda is een reflectie van alle turbulenties in de telecommunicatiemarkt. De vertrouwelijke vergadering duurt de hele dag. Tussendoor een telefonische conferentie. Gelukkig hebben we een nieuw en goed Raad van Bestuursteam. We vullen elkaar goed aan en sparen elkaar niet als dat zo uitkomt. Ook in onze entourage willen we vernieuwen.

Joost Farwerck, de nieuwe secretaris, komt uit de businesskant van KPN en heeft weinig aansporing nodig om de hofhouding te moderniseren. Annette van de Wetering, de nieuwe directeur Communicatie, stormt regelmatig binnen met nieuwe ideeën en kijkt kritisch naar mijn doen en laten. Ik ben blij dat ik diverse vrouwen in topposities heb kunnen benoemen, KPN was een mannenclub geworden.

's Avonds relatiediner met de RvB van Fortis. KPN in beweging, maar banken ook.

Nieuwe economie, nieuwe waardeketen, interessante discussie tussen gewaardeerde partners.

Dinsdag

De morgen wordt besteed aan overleg met de Consumentenbond. De Consumentenbond is zich aan het vernieuwen, zo vertelt Felix Cohen: niet meer zozeer een belangenbehartiger van de zielige consument tegen de boze buitenwereld maar meer maatwerkservice voor de consument, opiniebeïnvloeder en instantie om specifieke misstanden aan te pakken. Volop bezig met de nieuwe media. KPN licht zijn veranderde positie toe, en ik ga met name in op onze mobiele en internetontwikkelingen. En natuurlijk maken we duidelijk dat ook de kabel vrij moet zijn. Beiden hebben we belang bij het bevorderen van veilig zakendoen op internet en bescherming van de privacy van de internetklant. Dan met Joyce Hobert, mijn secretaresse, lopende zaken doorgesproken. Met Joyce heb ik ooit (zeven jaar geleden) het kortste sollicitatiegesprek ooit gevoerd: ongeveer twee minuten. Sindsdien is ze mijn toegewijde professionele steun en toeverlaat.

Woensdag 17 mei

8.00 uur aantreden in Noordwijk. Overleg met de collega's van ING. Investeren in persoonlijke relaties is ook in de Nieuwe Economie belangrijk. Dan naar het Binnenhof voor overleg met de staat en vervolgens op kantoor een afspraak met de directeur van KPN Belgium. We bereiden mijn bezoek van volgende week voor: ontmoeting met het voltallige personeel, lezing bij een conferentie in Brussel, persbriefing en diner met belangrijke Belgische relaties. Dan snel naar Nijkerk voor een toespraak op de jaarlijkse conferentie van de Bedrijfs Telecommunicatie Grootgebruikers. In de BTG verenigen zich zeer veel belangrijke klanten, dus alleszins de moeite waard KPN te presenteren. Ik ga met name in op de sterke groei van het telewerken. Gevolgd door een live optreden in een videomeeting met de president van Sony Europe in Londen. Alles loopt op rolletjes. Snel naar Amsterdam voor een meeting met onze Amerikaanse partner Qwest. Zeer entrepreneurial management! De Ami's zijn `happy' met de ontwikkelingen van KPNQwest, so are we.

    • Paul Smits