Zewelwaï ?

Niemand weet wat dit woord betekent. Behalve een heleboel mensen die aan allebei de kanten van de grens van Duitsland en Frankrijk wonen.

Het heet daar Elzas-Lotharingen. Ze zijn er gek op eten en kunnen van alles iets lekkers maken. Iemand heeft er zelfs eens van doodgewone uien een complete taart gemaakt. Zo lekker dat iedereen er tegenwoordig uientaart bakt. Zewelwaï noemen ze die taart.

Eerst maak je het deeg. Vijftig gram koude boter in kleine stukjes snijden en vermengen met 100 gram gezeefde bloem, en een ei en een klein beetje zout. Eventueel wat water erbij.

De deegbal op een houten plank leggen waarop je bloem hebt gestrooid. Door te drukken met je handpalm de bol steeds platter maken. Nog een keer een bal ervan maken en weer plat drukken. Weer een bal maken. Die in folie verpakken en twee uur in de koelkast leggen.

In die tijd de uien, waarvan je 750 gram nodig hebt, schillen en heel klein snijden. Dat wordt een beetje huilen, dus dat moet je met iemand samen doen. Voor de gezelligheid. Als je klaar bent doe je vijftig gram boter en een scheutje olie in de bakpan. Ui erbij en deksel erop. Af en toe weer eraf, om te roeren met de houten lepel. In het begin veel, later iets minder. Ze mogen niet echt bakken. Af laten koelen en beetje zout, peper en nootmuskaat erbij. Drie eidooiers en een kuipje van die lekkere crème fraîche er doorheen mengen. Een taartvorm van ongeveer 25 centimeter doorsnee inwrijven met boter. Deeg uit de koelkast pakken en dun uitrollen. In de vorm doen met de uien er bovenop.

In de hete oven ermee. Oven op stand zes en dertig minuten laten bakken. Klaar! Weet je voor altijd wat zewelwaï is.

    • Philip Mechanicus