Geleid door gidsen en helpers

Kort na haar geboorte, 53 jaar geleden in Vlissingen, ontving ze in het ziekenhuis ,,een nooddoopsel'' van de zusters Augustinessen. Omdat ze dreigde te stikken door de navelstreng die om haar keel knelde. Een Mariakindje noemden de nonnen haar. ,,Mijn leven begon heel apart, en ik ben bijzonder gebleven'', vertelt Dory Nierynck thuis in Breda.

Ze omschrijft zichzelf als ,,spiritueel adviseur'' en ,,spiritueel kunstenaar''. Nierynck houdt geregeld lezingen: de geïnteresseerde bezoekers (`entree ƒ 12,50 p.p.') luisteren dan naar haar ideeën over dromen (,,de wegwijzers op onze weg'') of – zoals in gemeenschapshuis Overakker – over ,,de spirituele bescherming van de mens''. Nierynck: ,,Ik weet dat er engelbewaarders zijn, ook uit eigen ervaring. Lang geleden wilde ik een weg oversteken, met links en rechts een kind aan mijn hand. Ik zag een naderende auto niet; een soort arm trok me naar achter. De meeste tijd is een engel tastbaar. Dan heeft hij de gedaante van een mens. Bij een gevaarlijke situatie geeft hij hulp en verdwijnt dan weer'', vertelt ze.

Spiritualisme, schrijft de Van Dale, is ,,de wijsgerige opvatting die de menselijke ziel voor een zuiver geestelijk of volstrekt onstoffelijk wezen verklaart, al dan niet verbonden met de gedachte dat de individuele geest na de dood met de nog levenden in contact kan treden''.

Nierynck staat naar haar zeggen als ,,boodschapper'' in verbinding met ,,hogere sferen'' – ze noemt die ,,gidsen en helpers'' – maar ook met (nog levende) meesters. Allen voorzien haar van ,,berichten'' en wijsheden die bruikbaar zijn voor de behandeling van haar clientèle.

Ze gelooft heilig dat ieder mens beschikt over een aura (Van Dale: `niet of slechts voor bijzonder begaafde personen zichtbaar omhulsel dat, of uitstraling die, volgens bepaalde opvattingen, elk individu omgeeft'), ofwel ,,een energieveld''.

Met meditaties, met yoga-achtige oefeningen en met ,,een godsvonk'', zegt Nierynck, geeft ze haar klanten weer kracht en zelfvertrouwen. ,,Geld? Waarom mag je geen geld vragen voor werk vanuit het goddelijke, bovenaardse? De mensen willen gráág iets geven als ze hier zijn geweest. Mogen ze dat niet, dan denken ze dat mijn cursus niks voorstelt. Nee, ik word er niet rijk van. Ik heb ook mijn lasten.''

Ze toont haar atelier, waar zelfgemaakte schilderijen hangen – de spiritueel kunstenaar krijgt kleuren, symbolen en patronen ,,van boven''. ,,Hier laat ik mijn gasten – soms zijn het kunstenaars – tekenen en schilderen om tot rust te komen of om het goede spoor terug te vinden. Ik kijk naar de kleuren die ze kiezen. Kleuren corresponderen met je gevoel, je bewustzijn. Rood is de kleur van de daadkracht, van de hartstocht, maar ook van de kwaadheid. Bruin van de gemoedelijkheid, denk aan het bruine café. Wie depressief is, mijdt geel of oranje.''

Op een tafel in het werkplaatsje ligt een grote steen. Nierynck, die tal van exposities inrichtte, heeft de kei aan vier kanten beschilderd. Een rood indianenhoofd valt het meest op. De steen is besteld door het team van Hospice Care in Breda. Het `sterfhuis' opent vandaag zijn deuren, overigens tegen de zin van rijke buurtbewoners.

Nierynck over de dood: ,,Ik geloof vast in reïncarnatie; de ziel van de mens keert terug, zoals dat met zo veel planten in de natuur gebeurt.''

    • Guido de Vries