Brave Hendrik erin geluisd

Stel, je wordt verdacht van moord. Je schoonvader annex baas is vermoord met een pistool. Je vrouw gelooft in je onschuld. Totdat ze op zekere dag het moordwapen in een plastic tas in je kast vindt. In een laatste stuiptrekking van loyaliteit gooit ze de revolver in het dichtstbijzijnde kanaal, maar ze heeft haar geloof in je verloren en verschanst zich bij familie.

Wat doe je? Duik je zo snel mogelijk die tas op om te bewijzen dat je alle medewerking geeft en er bovendien geen vingerafdrukken op staan? Of doe je alsof je neus bloedt en hoop je dat het pistool zo lang mogelijk onvindbaar blijft? De eerste optie lijkt me het meest waarschijnlijk. Want zo'n pistool zal toch eens opduiken en kan wellicht nuttig zijn bij het zoeken naar de echte dader. Maar nee, in zijn nieuwste roman Final Venture laat Michael Ridpath zijn hoofdpersoon voor struisvogel spelen. Deze Simon Ayot mag zich op alle manieren inspannen om zich van de verdenking te ontdoen, hier laat hij een kans liggen.

De Brit Ayot werkt bij Revere Partners, een onderneming voor venture kapitaal in Boston. Hij moet slimme projecten vinden waar Revere Partners geld in kan steken. Een paar dagen nadat zijn baas, Frank Cook, het vertrouwen in Ayots paradepaardje (een softwaresysteem voor internetbetalingen) heeft opgezegd, is hij dood. Ayot was schijnbaar de laatste die hem in leven heeft gezien. Toch nog gesteund door het grootste deel van zijn collega's, maar verdacht door de politie en vervreemd van zijn vrouw, gaat hij op zoek naar motieven en daders. Zo worden we ingevoerd in de wereld van venture kapitaal en biotechnologie. Want BioOne, een bedrijf dat medicijnen tegen Alzheimer probeert te ontwikkelen, was Cooks grootste investering.

Cynisch verwoordt Michael Ridpath de motieven van deze venture capitalists; die zijn niet nobel maar praktisch. Een van de onderzoekers voorspelt een kapitale toekomst voor de Alzheimer-medicatie, omdat mensen gemiddeld ouder worden, waardoor ze vaker met die ziekte te maken krijgen en bovendien langer medicijnen zullen moeten slikken – een exponentieel groeiende afzetmarkt.

De Engelse auteur Michael Ridpath schrijft graag thrillers die zich afspelen in trendsettende financiële kringen. Zijn eerste roman Free To Trade (1995) ging over beleggers, de opvolger (Trading Reality) over Virtual Reality, en een over de dot.com-revolutie is ongetwijfeld in de maak. Ridpath is uitstekend ingevoerd in de financiële beslommeringen en weet precies hoe hij zijn kennis moet doseren. Hij geeft zijn hoofdpersonen bovendien genoeg rafelranden mee om bovengemiddeld interessant te worden – gebroken gezinnen, alcoholisme, latente homoseksualiteit.

Simon Ayot vecht voor zijn huwelijk, te meer omdat hij het anders wil doen dan zijn vreemdgaande vader. Hij doet aandoenlijk zijn best om uit de klauwen van zijn wulpse bazin Diane te blijven en maakt lekker eten voor zijn vrouw. Eigenlijk is Ayot een Brave Hendrik die er ongelooflijk wordt ingeluisd. Daar wringt Final Venture een beetje. Want je gelooft niet dat deze vriendelijke Brit – die zijn adellijke titel heeft laten vallen om beter in de egalitaire Amerikaanse maatschappij te passen – het roofzuchtige beroep van venture kapitalist uitoefent, en zich vervolgens zo in de nesten werkt.

En al zijn de andere hoofdpersonen op zichzelf interessant, ze worden ingezet voor een minder boeiende rondedans rond de dader. Daar staat tegenover dat die uiteindelijk wordt gepakt dankzij een spectaculaire actie van Ayots echtgenote. Zij rijdt dwars door een gevel, in een scène die in een actiefilm niet zou misstaan.

Michael Ridpath: Final Venture. Michael Joseph, 356 blz. ƒ33,95. De Nederlandse vertaling van Frans Bruning, `Vijandige overname', is verschenen bij Holkema & Warendorf, 304 blz. ƒ31,95

Buitenlandse literatuur

    • Hester Carvalho