Beweeglijke zweefconstructies

De kennismaking werd in de keuken voortgezet, want de nieuwe prins was niet alleen de paardrijkunst maar ook de kookkunst meester. Tot zijn ontsteltenis bevond zich in de keukenlade slechts een broodmes, een kaasschaaf en wat bestek – de bewoonster kreeg een stortvloed van verwensingen over zich heen: een huishouden zonder messen! Ze schijnen net zo bijelkaar te horen als `messen en veranderingsprocessen'.

Hoewel, dat laatste gaat niet meer op, aldus HP/De Tijd in een verhaal over interim-managers die in plaats van hardvochtig crisismanagement `sussen en luisteren'. ,,Het mes komt minder snel op tafel in veranderingsprocessen. (...) Mensen staan veel meer centraal. Aangezien we nu in een kenniseconomie leven, ben je er vooral op uit om die aanwezige kennis zo goed mogelijk te benutten'', zegt Hans Schraders, de interim-manager bij het Filmmuseum in Amsterdam. Hij moet bestuur en directie weer tot elkaar brengen. Daar zullen vast geen jaren mee gemoeid zijn want volgens HP/De Tijd ,,weet de tijdelijk manager in gemiddeld negen maanden organisaties uit het slop te halen, waar ze vaak al jaren in hebben gezeten''. Het kan ook anders: ,,Na drie maanden kwamen we erachter dat hij wel lekker lulde, maar geen enkele diepgang had. Hij ontpopte zich als een echte zuipschuit'', zegt een werknemer van een energiebedrijf.

Wanneer Schraders klaar is met het Filmmuseum zou Hans Huisinga, de opvolger van NS-bestuursvoorzitter Rob den Besten, hem eens moeten bellen. Huisinga heeft namelijk één echt groot probleem, zegt hij in De Groene Amsterdammer: `te veel ontevreden klanten'. Op hun beurt hebben die weer reden om zich op te winden over de NS: sjoemelende aannemers (Schipholtunnel/Schipholspoorlijn) en een bestuursvoorzitter die bij hoog en bij laag ontkent op de hoogte te zijn geweest van de oplichterij. Voeg daarbij het commentaar van Jan Schraven, de voorzitter van de werkgeversorganisatie VNO-NCW (,,de politiek moet het bedrijfsleven meer de vrije hand geven in de bouw van wegen en spoorwegen, zodat de kans op verrassingen achteraf veel minder groot is'') en ,,je houdt je hart vast als je denkt aan al die infrastructuurprojecten die de komende jaren voor tientallen miljarden op stapel staan'', aldus De Groene Amsterdammer.

Sinds vorige week vrijdag kunnen aanstaande promovendi ontspannen achterover leunen, met dien verstande dat regelmatig oefenen in `beweeglijke zweefconstructies' wordt aanbevolen. Vorige week promoveerde het VVD-Tweede-Kamerlid Oussama Cherribi op het proefschrift Imams d'Amsterdam. A travers l'exemple des imams de la diaspora marocaine. Voor zijn onderzoek voerde hij onder meer gesprekken met imams en analyseerde hij hun preken. Behalve dat kwantitatieve gegevens ontbreken en de literatuurverwijzingen incompleet zijn `zwabbert de tekst tussen die van een wetenschappelijk betoog en die van een beleidsnota', aldus De Groene Amsterdammer. Volgens het blad omschreef promotor Abram de Swaan in zijn laudatio dat zwabberen ,,als de typische beweeglijke zweefconstructies van iemand die èn Nederlander is èn Afrikaan, èn politicus èn onderzoeker, èn polemicus èn bemiddelaar.'' Hoe krijgt iemand het over zijn lippen. Nog vreemder: de oppositie loog er niet om, maar waarom is dan niemand uit de promotiecommissie gestapt?

Ook vreemd was het uit de mond van de Enschedese burgemeester Mans te horen dat hij geen weet had van het bestaan van de vuurwerkopslagplaats. Volgens Elsevier moet de onderzoekscommissie ,,al die andere explosieve lokaties vastleggen, opdat iedere Nederlander in elk geval kan weten waar zij zich bevinden''. Een beetje Nederlander mobiliseert vervolgens een grote groep weldenkenden die als dieven in de nacht deze lokaties ontruimen en hun buit met één grote smak in de Noordzee smijten.

Een huishouden kan zonder opinelmesje, een land kan heel wel zonder vuurwerk.

    • Anna Visser