Thriller met Antilliaans geheim

Papa's Song is een Nederlandse film waarvan het lang niet duidelijk is wie de hoofdpersoon is. Is het Nico, de witte rechter die een mooi landhuis in het Gooi bewoont? Of is het zijn vrouw, mooie Shirley uit Curaçao, die in een volksbuurt een kapsalon drijft? De film begint als Nico en Shirley samen met twee kinderen de zus van Shirley, een zangeres, van het vliegveld gaan halen. Dan blijken de kinderen, twee jongetjes, de zonen van die zus te zijn.

Papa's Song zet je vaak op het verkeerde been. Het duidelijkst blijkt dat uit het wel of niet vertalen van het Papiamento dat de twee zussen met elkaar spreken. Af en toe worden hun onderonsjes ondertiteld, zodat de kijker die de taal niet machtig is meer weet dan Nico, vaker mag hij zich met de witte rechter afvragen wat er nu weer gezegd wordt.

Papa's Song dat met de televisieserie Pleidooi de hoofdrolspeler, René van Asten, en de regisseur, Sander Francken, deelt, en mooi gefilmd werd door Rogier Stoffers, begint als een brave multiculturele soap en eindigt als een wel erg ranzige thriller. Onderweg wordt er veel overhoop gehaald, van incest tot kinderloosheid tot een poging tot moord. Steeds wordt er meer over het pijnlijke verleden van de zussen onthuld, en zelfs als de film is afgelopen weet je nog niet wie je moet geloven.

Het is jammer dat het acteren in Papa's Song geen constant niveau heeft. Sommige zinnen komen erg schools uit de monden van de acteurs. In Amerika werd Papa's Song, die geproduceerd en geschreven werd door Norman de Palm, na vertoning op het African Diaspora Festival, verweten dat de goede en slechte eigenschappen niet evenwichtig over de witte en zwarte karakters waren verdeeld. Mij lijkt het dat De Palm en Francke geprobeerd hebben zich over zulk gesim niet druk te maken. De tuttige schoonheid en rijkdom van de Vecht wordt zonder opzichtig commentaar naast een armzalig Curaçao's erf naast een fijn zwembad met palmen gezet. Culturele verschillen doen in dit van de werkelijkheid losgezongen liefdesverhaal nu eens wel en dan weer niet ter zake; de film is wat dat betreft geraffineerder dan de wel erg hysterische plot doet vermoeden.

Papa's Song. Regie: Sander Francken. Met: René van Asten, Romana Vrede, Lisette Merenciana, Victor Bottenbley. In: Rialto, Ketelhuis en Pathé Arena, Amsterdam; Lantaren/Venster, Rotterdam. Springhaver, Utrecht. Vanaf 8 juni in Haags Filmhuis.