SULEIMAN'S ZOUTE AMANDELEN

Culinair publiciste Elizabeth David geloofde niet in kant-en-klare zoute amandelen uit een vacuümgetrokken zakje. Ze vond dat je ze zelf moest roosteren en zouten. Een werkje van niks en bovendien was je goedkoper uit. In het licht van de tijd waarin we nu leven, zou ik niet zo gauw durven beweren dat dit een werkje van niks is, tenzij je uitgaat van reeds geblancheerde amandelen. Maar in dat geval loopt de prijs voor dit knabbeltje bij de borrel alweer aardig op. Om het leuk te houden worden de amandelen thuis geblancheerd door ze 1 1/2 minuut in kokend water te leggen, af te gieten en koud te spoelen zodat de velletjes er gemakkelijk afgewreven kunnen worden. Dep de amandelen goed droog tussen een theedoek. Met een half pond amandelen ben je zo'n 12-15 minuten in de weer. Bereiding: Spreid de geblancheerde amandelen uit op een bakblik dat is ingewreven met de amandelolie en hussel ze even door elkaar. Rooster ze circa 45 minuten in het midden van een voorverwarmde oven (150° C), of tot ze de kleur hebben aangenomen van lichtgeroosterd brood. Doe ze over op een vel bakpapier, dat bestrooid is met het zeezout. Vouw het bakpapier eerst losjes bijeen om de amandelen, schud ze even goed door elkaar en laat de amandelen 6 uur rusten in het strak dichtgedraaide papier. Eet ze nog dezelfde dag dan zijn ze op hun best. Verwijder wel het surplus aan zout en bestrooi de amandelen met wat cayennepeper. David geeft aan dat er voor het zouten gros sel de mer moet worden gebruikt, grove zeezoutkristallen die dankzij hun grootte een bescheiden zouting geven. Met middelfijn zeezout wordt de zoute smaak geprononceerder maar wanneer daarvoor Fleur de Sel uit de Camargue wordt gebruikt, de 'bloem van het zout' dat een heerlijke smaak bezit, dan is dat heel plezierig. David leerde zoute amandelen maken van haar Sudanese kok Suleiman toen ze in Cairo woonde tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ze had geen oven in haar keukentje en Suleiman roosterde de amandelen in een koekblik boven een primusbrander. Geen wonder dat je met zo'n magische herinnering op de tong voor zoute amandelen uit een vacuümzakje de neus optrekt.

    • Florine Boucher