Omkoping

Beschuldigingen van omkoping zijn in het Italiaanse voetbal aan de orde van de dag, vooral als het einde van de competitie in zicht komt. Afgelopen week zat scheidsrechter De Santis in het verdachtenbankje. Hij zou Juventus op weg naar de landstitel een handje hebben geholpen door een puntgaaf doelpunt van Parma-verdediger Cannavaro af te keuren. Juventus bleef door die arbitrale miskleun koploper met twee punten voorsprong op Lazio Roma, maar ging gisteren alsnog voor de bijl. Op de laatste competitiedag verloor de ploeg van Davids en Van der Sar met 1-0 van Perugia, zodat Lazio voor de eerste keer sinds 1974 kampioen van Italië werd.

Wat een ontknoping! Acht speelronden voor het einde leek Juventus niets te kunnen gebeuren. De voorsprong op Lazio was negen punten. Alleen de strijd om de tweede plaats beloofde nog interessant te worden. Maar het venijn zat voor het team uit Turijn in de staart. Verliespartijen tegen AC Milan, Lazio en Verona brachten het verschil met Lazio tot twee punten terug, waarna Perugia de beslissende klap uitdeelde.

Het recht heeft gezegevierd, zullen de Romeinse kranten uitroepen. Scheidsrechter De Santis, ambtenaar op het ministerie van justitie, is er volgens hen niet in geslaagd Juventus aan z'n 26ste Scudetto te helpen. Dat hij omgekocht zou zijn, moet nog bewezen worden, maar Nizzola, voorzitter van de Italiaanse voetbalbond, had hem in afwachting van een diepgaand onderzoek al voorlopig geschorst. De `bedrieger' kan zijn fluit dus wel opbergen.

De aankondiging van een diepgaand onderzoek betekent in Italië meestal dat men er nooit meer iets van hoort. Elk seizoen worden clubs of scheidsrechters beschuldigd van competitievervalsing, maar zelden volgt er een uitspraak, laat staan een sanctie. Omkoping of een poging daartoe bewijzen is ook in Italië lastiger dan men denkt. Er zijn justitiële machtsmiddelen voor nodig en daarop doet een zichzelf respecterende bond niet graag een beroep.

Een enkele keer lukt het de waarheid aan het licht te brengen. Tapie, voorzitter van Olympique Marseille, bekende in de jaren negentig dat hij gunstige wedstrijdresultaten had geregeld. De Belgische justitie kwam er in 1984 achter dat Standard Luik de twee jaar daarvoor gewonnen landstitel had behaald door Waterschei, tegenstander in de laatste competitiewedstrijd, om te kopen. Erik Gerets, aanvoerder van Standard, en coach Raymond Goethals zaten in het complot. Toen de zaak aan het licht kwam speelde de huidige coach van PSV bij AC Milan, dat wegens een smeergeldaffaire naar de Serie B was teruggezet. De club verbrak onmiddellijk de verbintenis met de Belgische verdediger die na enige omzwervingen in Eindhoven terecht kwam, waar men een oogje dichtkneep.

Toevalligerwijs liggen sinds kort weer twee Belgische clubs onder vuur, omdat zij zich schuldig zouden hebben gemaakt aan het vervalsen van wedstrijden. Het gaat om Harelbeke en het vorig jaar uit de hoogste klasse gedegradeerde KV Kortrijk. Spelers van die clubs werden twee jaar geleden door Nederlandse drugscriminelen betaald om op het veld acties te ondernemen of na te laten. Dit ten behoeve van weddenschappen in illegale circuits.

De duistere gokwereld kan met veel sporten, dus ook met voetbal, alle kanten op. In Engeland werden de lichtmasten onklaar gemaakt om te bereiken dat de stand van een wedstrijd als einduitslag in de boeken kwam. De Aziatische mafia had daar belang bij en beschikte over een lange arm.

In Nederland gebeurt alles in het klein. MVV zou in 1991 zijn verblijf in de eredivisie veilig hebben gesteld door zich voor 20.000 gulden van een gelijkspelletje tegen FC Utrecht te verzekeren. De KNVB hield zich van den domme. Verdachte uitslagen tegen het licht houden vindt de bond sinds jaar en dag water naar de zee dragen. Daar wordt dus geen tijd of energie in gestopt. Twijfelt u desondanks aan de zuiverheid van de 7-0 zege van FC Den Bosch gisteren op Sparta? Dan moet u geduld hebben. Te zijner tijd zal een Rotterdamse gokker bekennen daar lekker aan te hebben verdiend.

    • Ben de Graaf