Van Dik Hout

`In mijn slaap droom ik zilver en goud', zingt Martin Buitenhuis in het nummer Zonder haar van de vierde Van Dik Hout-cd Ik Jou & Jij Mij. Meer dan ooit slaat Buitenhuis de romantische toon aan van Frank Boeijen op zijn vrouwvriendelijkst, terwijl zijn geëmotioneerde vibrato de invloed van de jonge Herman van Veen doet vermoeden. Daarmee wijkt Van Dik Hout spectaculair af van de rock & roll-koers die de gitaargroep in eerste instantie aanhield.

Ik Jou & Jij Mij is een zorgvuldig gearrangeerde liedjesplaat, die door de veelvuldig opduikende strijkjes meer associaties wekt met de vroege Boudewijn de Groot of de ouderwetse folkrock van Nick Drake dan met de huidige Nederlandstalige popgroepen. Buitenhuis moet zich hebben gerealiseerd dat hij niet kan concurreren met de naïviteit van Abel of het populisme van Volumia, en zet een dappere stap in de richting van volwassen Nederlandstalige popmuziek. Dat gaat hem niet altijd even gemakkelijk af, want zijn zondagspoëzie is soms gekunsteld (`je bent het open boek waar zij het liefst in leest') en zijn harde Noordhollandse tongval vloekt met de diepe emoties die hij zo nadrukkelijk wil verwoorden. Pas in het Hey Jude-achtige zangkoor van Een doordeweekse dag schemert iets door van de uitbundige rockband die Van Dik Hout was en die geen blik violen hoefde open te trekken om tot het romantische meisjeshart door te dringen.

Van Dik Hout: Ik Jou & Jij Mij (Double T Music 128103-9)

    • Jan Vollaard