Ik kan vliegeren

Het is nog steeds een wonder. Je hebt wat touw, wat papier en een paar stokjes. Je plakt en knoopt een uurtje en even later staat dat alles hoog in de lucht lekker te klapperen. O, kon je maar zien wat die vlieger nu ziet!

Je maakt het nog maar zelden mee, een zelfgemaakte vlieger aan het strand of boven een veldje. De meeste mensen kopen liever een vlieger. Dat heeft twee nadelen. In de eerste plaats zijn veel koopvliegers, zeker de goedkope, de moeite van het oplaten niet waard. Ze doen het niet, duiken alleen maar of scheuren meteen finaal door. Het tweede nadeel is nog veel belangrijker: een koopvlieger moet het stellen zonder de sensationele voldoening die het statig opstijgen van een eigen vlieger met zich meebrengt. En dan hebben we het nog niet over de bewondering bij kinderen en andere omstanders die de oplater ten beurt valt. En wie zelf kinderen heeft weet het diep in zijn hart maar al te goed: vliegers maken met je kinderen en ze samen oplaten is een essentieel onderdeel van de opvoeding.

Maar is het dan niet vreselijk moeilijk? Helemaal niet. Het maken van een vlieger die zich op het strand hoog boven de koopvliegers verheft is een koud kunstje. Het eenvoudigst is het te beginnen met het model dat het eigenlijk altijd doet: de diamant – de vlieger in zijn spreekwoordelijke vorm.

Koop om te beginnen twee stukjes dun bamboe bij de tuinwinkel van ongeveer 40 à 50 cm lang (of koop een stukje van 1 meter en zaag dat doormidden). Maak er een kruis van door het ene stukje boven op het andere te leggen. De dwarsligger komt op ongeveer een derde onder de bovenkant van het staande stokje, maar heel kritisch is het niet. Verbind ze met dun touw aan elkaar. Neem daarvoor vliegertouw, of een dun kunststof touwtje uit de vliegerwinkel. Verbind nu ook de vier uiteinden van de stokjes met touw aan elkaar. Dat kan bijvoorbeeld door de uiteinden dun in te kerven, daar het touw doorheen te leiden en het ook nog een keer of wat om het uiteinde heen te draaien.

Ziezo, we hebben nu een diamant van touw en bamboe. Nu de bekleding nog. Daar kun je alles voor gebruiken. Vliegerpapier is mooi, maar je moet het maar net kunnen krijgen. Een oude krant gaat ook heel goed, of nog beter: een plastic vuilniszak – je heb ze ook in mooi lichtblauw. Leg de diamant op het papier of het plastic, en knip langs de touwtjes de vorm uit, waarbij je een centimeter of twee te groot knipt. Sla de overlap om de touwtjes heen en plak het materiaal vast. Papier met lijm, de vuilniszak met tape. Nu moet de dwarsligger nog wat gebogen worden. Knoop daartoe aan de achterkant een touwtje aan een uiteinde van de dwarsligger, buig de dwarsligger een beetje en knoop het touwtje aan het andere uiteinde van diezelfde dwarsligger. De vlieger is nu licht gebogen. Nu de toom – het touwtje waaraan de eigenlijke vliegerlijn kan worden vastgemaakt. Knoop een touwtje aan de onderste punt van de vlieger, de andere kant aan het midden. Maak daarvoor een gaatje in het papier. Hoe lang moet dat touwtje zijn? Alweer, dat komt niet zo heel nauw, maar als je het opzij trekt, moet het iets voorbij de zijpunten van het kruis komen. Aan de toom moet de vliegerlijn vast worden gemaakt. De plek is afhankelijk van de wind: hoe harder de wind des te hoger dat bevestigingspunt, maar in ieder geval ruim boven het midden.

Rest de staart. De staart moet voor de stabiliteit zorgen. Wijd verbreid is de misvatting dat de staart flink zwaar moet zijn. Hele graspollen zie je wel eens hangen. Helemaal niet nodig. Een lang breed lint werkt veel beter, de wind kan dan voor de stabilisering zorgen. Knip bijvoorbeeld uit een vuilniszak, van de bovenkant naar de onderkant spiralend naar beneden, een lang lint van ongeveer 5 cm breed. Bevestig het aan de onderkant van de vlieger.

Ziezo nu het oplaten nog. Niet in de buurt van vliegvelden, hoogspanningsleidingen en vliegeretende bomen. Rol de vliegerlijn een meter of twintig af, en laat een helper op commando de vlieger een zetje geven. Loop tegen de wind in en zie de vlieger opstijgen. Wil hij niet echt omhoog komen terwijl er wel wind is, dan moet de vliegerlijn waarschijnlijk hoger aan de toom worden vastgemaakt. Wil hij wel omhoog komen, maar begint hij woest te slingeren, verleng dan de staart of span het touwtje dat de dwarsligger buigt nog iets meer aan. Laat het vliegertouw lekker vieren, en denk er aan dat bij een nieuw klosje vliegertouw het uiteinde niet vastzit. Alle bewondering verdwijnt als sneeuw voor de zon als het touw uit je handen glipt.