Een all-star-cast in de familiefilm Mariken

Op het Filmfestival van Cannes ging nog ver vóór de zomer de voorvertoning van de Nederlandse film Mariken, die in ons land tijdens de kerstvakantie in première gaat. De film werd gemaakt door tv-regisseur André van Duren.

Verscholen in de filmmarkt van het festival van Cannes werd gisteren, vers uit het lab, voor het eerst de Nederlandse familiefilm Mariken van de ervaren televisieregisseur André van Duren vertoond. Producent Hans de Weers hoopt in de komende kerstvakantie met de bewerking van het gelijknamige kinderboek van Peter van Gestel de successen van Abeltje en Kruimeltje te evenaren, maar dat lijkt wat optimistisch.

De eerste echte bioscoopfilm van Van Duren (Richting Engeland, Tijd van leven) is een even charmant als onevenwichtig middeleeuws sprookje, dat door realistische cameravoering en eigentijdse dialogen een parallel trekt met problemen uit moderne kinderfilms: kinderen die op zoek gaan naar een verdwenen ouder en de wrede overgang van een magische kinderwereld naar de harde realiteit. Aan de pluskant staan een formidabele hoofdrol van de Belgische kinderactrice Laurien van den Broeck, als een door alchemist Jan Decleir opgevoede vondeling, en een laconiek, door verwondering gekenmerkt scenario van Kim van Kooten, die ook een van de hoofdrollen speelt.

De rest van de all-star-cast bestaat uit zeer ongelijksoortige acteurs (onder meer Johanna ter Steege, Ramsey Nasr, Willeke van Ammelrooy, Hans Dagelet), en ook vorm en inhoud lijken soms met grote moeite een kloppend geheel te vormen, ook al door de afwezigheid van betovering.

De voornaamste levensles van tovenaar Decleir, namelijk dat de mensheid een klucht is, zou ook hoog in het vaandel kunnen staan bij de Chinese acteur-regisseur Jiang Wen. In zijn grimmige zwart-wit-film Devils on the Doorstep over de Japanse bezetting van China doorspekt Jiang (hoofdrolspeler uit Het rode korenveld) wrede bloedbaden met forse porties absurde humor.

De boeren uit een dorp aan de Chinese muur houden stiekem een Japanse sergeant en zijn Chinese tolk krijgsgevangen en weten niet zo goed wat ze daarmee aanmoeten. Door herhalingseffecten (elke Japanse zin wordt herhaald in het Chinees en vice-versa, en een militaire band marcheert elke dag opnieuw dezelfde mars spelend het dorp binnen), maar vooral door een inventieve, beweeglijke en ironische cameravoering van grootmeester Gu Changwei (Het rode korenveld, The Gingerbread Man) maakte Jiang een heel bijzondere, alle historische clichés ondermijnende allegorie van collaboratie en verzet.

    • Hans Beerekamp