SONGFESTIVAL

Veel van wat er wordt gezongen op het Eurovisie Songfestival, waarvan zaterdag de 45ste editie te zien is, verdient onmiddellijk te worden vergeten – en dat gebeurt ook. Wat overblijft, zijn de liedjes die overbekend werden, en enkele die ten onrechte in de vergetelheid raakten. Uit beide categorieën is gekozen voor het project Hilversum calling..., een initiatief van het NCRV-radioprogramma Volgspot dat nu ook op cd is verschenen. Vocalisten van nu zingen Songfestival-nummers van kort en lang geleden. Dat lijkt een obligaat idee, maar het resultaat is verrassend mooi en veelzijdig.

Na een aanvallig Dansevise (1963) door de zangeres Jann volgt bijvoorbeeld een vrolijk, als merengue uitgedost Ding a dong (1975) door de wendbare Stanley Burleson en daarna toont Karin Bloemen zich in het ritmische Love shine a light (1997) een ideale Songfestival-kandidate. Lenette van Dongen zingt een innig Eres tú (1973) en Astrid Seriese legt een treffend verdrietige snik in haar stem in Après toi (1972). Pia Douwes maakt een uitbundige kermis van De mallemolen (1977) en Marjol Flore sluit de cd af met een monumentaal Über die Brücke geh'n (1986). Van de rest is alleen Maarten Mourik minder passend; hij weet het refrein van Een beetje (1959) wel smeuïg te laten swingen, maar de coupletten komen er in lelijk Nederlands uit.

Intussen is dit project, waarbij de liedjes worden gevolgd door instrumentale versies om zelf mee te schallen, ook een overtuigend pleidooi voor het levende orkest op het Songfestival. Onder leiding van Dick Bakker viert het Metropole Orkest feest, mede dank zij de tintelende arrangementen van Sebastiaan Koolhoven en Onno Krijn. Daar kunnen de voorgeproduceerde muziekbanden, die tegenwoordig alles begeleiden, met geen mogelijkheid tegenop.

Hilversum calling... NCRV/Brigadoon Vocal BIS 047