Roy Hargrove laat zich verrassen door DJ Kikke

Na de dood van de laatste grote trompet-helden Miles Davis in '91 en Dizzy Gillespie in '93 gingen publiek en platenmaatschappijen naarstig op zoek naar vervangers. Roy Hargrove werd naar voren geschoven als meestbelovendste nieuwe talent.

Met steun van Wynton Marsalis, door wie hij als scholier werd ontdekt, belandde Hargrove's carrière meteen in een ongekende stroomversnelling: internationaal debuut op zijn zeventiende, eerste cd twee jaar daarna, en inmiddels, op zijn dertigste, een discografie van meer dan tien titels.

Te oordelen naar de opgewonden drukte in het gisteren volledig uitverkochte BIMhuis, zou je haast denken dat er met Hargrove inderdaad een nieuwe meester is opgestaan. Dat zijn nieuwste cd Moment to Moment, een met strijkers opgeblazen ballad-album, de slechtste is die hij tot nu toe maakte, leek niemand te deren. Gelukkig had de trompettist de `strings' thuisgelaten en lag het tempo over het algemeen tussen mid- en up-tempo. Dat neemt echter niet weg dat de gespeelde mainstream-jazz wel erg gedateerd klonk; het leek alsof de tijd had stilgestaan sinds de hoogtijdagen van de bebop.

Ondanks het veilige repertoire viel er toch het nodige te genieten, bijvoorbeeld van Hargroves technisch zeer begaafde spel. Hij bewees eens te meer dat hij met gemak grote intervallen overbrugt, zeer gevoelig bugel kan spelen en een spitsvondig solist is.

Helaas kon dat niet van zijn begeleiders gezegd worden. Op de solide plukkende bassist Gerald Cannon en de breed roffelende drummer Willie Jones III was niets aan te merken, maar op pianist Larry Willes en saxofonist Sherman Irby des te meer. De eerste kwam niet verder dan wat matte akkoordjes en semi-romantisch gefladder over de toetsen. En Irby bleek beduidend minder lucht in zijn longen te hebben dan zijn formidabele lichaam deed vermoeden waardoor het geluid van zijn altsax wel erg dun bleef.

Meer weerwoord kreeg Hargrove een avond eerder in De Melkweg, waar hij jamde met onder anderen saxofonist Benjamin Herman en DJ Kikke. De trompettist, die 's middags slechts de melodielijnen had doorgenomen met Herman, was zichtbaar verrast door het spervuur aan beats dat DJ Kikke uit zijn doosjes toverde en de agressie van de vuig vervormde bas en gitaar.

Maar hij weerde zich dapper en wist met zwiepende uithalen en razendsnel geschetter de spanning zelfs wat op te voeren. Natuurlijk waren er schoonheidsfoutjes te ontdekken en waren niet alle thema's even interessant, maar vergeleken met de museumstukken die in het BIMhuis uit de kast gehaald werden, was deze ontmoeting van jazz en elektronica een verademing.

Concerten: 9/5 Roy Hargrove, Benjamin Herman, DJ Kikke e.a. in De Melkweg, Amsterdam. 10/5 Roy Hargrove Quintet in het BIMhuis, Amsterdam. Herh: 12/5 Porgy & Bess, Terneuzen.

    • Edo Dijksterhuis